Өлең, жыр, ақындар

Намаз

  • 01.04.2018
  • 0
  • 0
  • 7978
Көркімен қуат беретін,
кеудеме қышқыл себетін,
көкорай шалғын көк белдер,
көзімнен таса кетпеңдер –
қаусырып келеді от шеңбер.
Қария көкірек қыраттар,
бұрқырап аққан бұлақтар,
құландар ішкен суаттар,
кетпеңдер менен жыраққа,
дүниеден, сендер өтсеңдер,
қирайды бесік – көк шеңбер.
Тәубаға келтірер тауларым,
жаныма қорек саумалым,
жұмақ жамалды бау-бағым,
кереленіп жатыр төріңде ел.
Адамзат араны ашылса,
анасын ас қып, жонын жер.
Құныққан құлқынды пендеге
қанағат бере көріңдер!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Анамен қоштасу

  • 0
  • 1

Анажан, егілме сен, елжіреме,
жас құсың қанат қақты енді міне.
Аттасам алыстағы қиырларға,
жүр екен әлде неғып деп жүдеме.

Толық

Мұнарлы шыңдай сағым-мұң

  • 0
  • 0

Мұнарлы шыңдай сағым-мұң,
бермейді маған бір тыным,
жүрсем де мынау жанымның
бүтіндей алмай жыртығын.

Толық

Кір-қожалақ баланың басынан кешкендері

  • 0
  • 0

Көрпем кетті шығынып,
қарамайды бұрылып,
тұрып қалдым жасқана.
"Қума мені бекер" деп,

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар