Бұл бетте «Мұқағалиға арнау» атты Гүлзира Алихан жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
Керемет шығыпты
Зіл жинаған бойына, сес сіміріп, ессізді де келеді ол естіні ұрып. Сөз үйірсе қамшыдай ана аузымен екпінінен соның-ақ өстім ығып.
Жомарт жанды, сымбатты, мінезге бай, лезде бұлай емес, лезде олай. Қоршаған айналасын өзгелерден қарап тұрсаң түрі де, сыры өзге ұдай,
Жылдар қуып кетседағы ескіріп, әлі есте, қалған кезім ес кіріп — текеметті жайып тастап, үстіне төсек салып жүретінмін кешкілік...
Айлы түн... Аппақ Ай нұры арбамас еді қай күні. Шақырып сыртқа тұратын
Ән салдырған Тастемір мен Досатқа көрік қосып осы атқа, Маңғыстауда, он саусағы өнер күйін төгілткен бір келіншек тұрады екен Қошақта,
Сезімді тот басады... тот басады... болады оның да, жас, қатпа шағы... Оның да жұлдыздары жанып кейде басынан күні өтіп, бақ қашады.
Хабарлама
INFO
Каналбай Әдемай
Керемет шығыпты