Эссе және өлең-жыр байқауы

Анчар

  • admin
  • 03.07.2018
  • 0
  • 0
  • 1067
А. С. Пушкиннен аударма

Қу далада, құла түз,
Жер қақдаған күн тамыз.
Күзетшідей жапанда
Анчар — ағаш тұр жалғыз.
Табиғаты сахраның
Өсірді оны ашумен:
Тамыр, бұтақ, жапырағын
Суғарды да зәрлі умен.
Түстегі ыстық ерітсе,
Қабағынан тамады у.
Кешкі салқын қорытса,
Мөлдір сағыз у қою.
Қонбайды құс ағашқа,
Жоламайды жолбарыс
Тек жел ажал ағашқа
Салып өтер бір жарыс.
Иә қара бұлт қаңғырған
Жапырағына жауғанда,
Бұтақтағы жаңбырдан
У төгілер от құмға,
Адамға адам әмір қып,
Жұмсады улы анчарға.
Кетті көніп бұл қаңғып,
Ап қайтты уды ол таңда.
Әкелді ажал сағызбен
Қу жапырақты бір бұтақ,
Қаны қашқан қу жүзден
Салқын тері бұршақтап.
Әкелді — кетті әлсіреп,
Күркесіне жатты бұл.
Қожа алдында күші көп,
Өлді солай сорлы құл.
Алып патша бұл уды
Жақты көнбіс оғына.
Жіберді оқпен өлімді
Жан-жақтағы жауына.


Кешірек...

  • 0
  • 1

Өмірдің өрін өрмелеп,
Көңілдің өрін көрмеп ек.
Қайығында қалтылдап,
Өткелінде кешіп ек.

Толық

«Жаңа тұрмыс»

  • 0
  • 1

Келдім міне ауылға,
Ауыл жиын қоныпты.
Қонғанының мәнісі
Ауыл колхоз болыпты.

Толық

Күнгей

  • 0
  • 0

Асқар тау маужыраған албыт алып,
Тұманда тұмшаланып шалғырттанып.
Ананың көкке сауған емшегіндей
Тұс - тұстан орғып бұлақ, ойнақ салып.

Толық

Қарап көріңіз


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

×