Өлең, жыр, ақындар

Жолда

  • 12.07.2018
  • 0
  • 2
  • 6593
Қалқам, қарсы отырып,
Қарасалық көзге көз.
Көз кітабын оқиық,
Көз сөйлесін көзбе-көз.
Қала тұрсын өзге сөз.

Бір сен

Осы кезде от көңілім
Лапылдайды, жанады,
От көңілді өмірім
Өртке айналып барады —
Неге екенін білмеймін?
Жаңғырып жаным жасарып,
Жалғаннан ләззат алады,
Көзден ыстық жас ағып,
Қаным қайнап қабады —
Неге екенін білмеймін?
Жоқтағандай біреуді,
Жоққа жаным ауырып,
Жаным таппай тіреуді,
Мен бір жанмын жүдеулі —
Неге екенін білмеймін?
Егер түссең есіме,
Болсам да сергек күшімде,
Жасырамын несіне,
Әуремін өң-түсімде —
Неге екенін білмеймін?



Пікірлер (2)

Аида

Керемет өлең

Аида

Керемет өлең

Пікір қалдырыңыз

У

  • 0
  • 3

Қашаннан «Құдай», «құран» деп
Қаңғырған талай ой жазған.
Құдайдан құрыған құлдар көп,
Құранмен қуған қулар көп.

Толық

П-ға

  • 0
  • 1

Жаным сәуле,
Болдым әуре,
Мен тыныштық көрмедім,
Өз дертіңмен,

Толық

Социалды көмек

  • 0
  • 0

Eгic тақау қалды деп,
Партия ұран салды деп,
Қаулысы боп бәрінің.
Партияның дерегін

Толық

Қарап көріңіз