Өлең, жыр, ақындар

Балықшылар жыры

  • 16.08.2018
  • 0
  • 0
  • 1811
Жайлы тыныс, ескек желі батыстың,
Кезе алмайды бұл маңайды жат ешкім.
Көк толқынға шалма тастап асаудай,
Жүзіп жүрді балықшысы латыштың.
Теңіз кешіп осынау бір өр таңда,
Top құрады балықшылар жалтаңға.
Тез айықты ұйқысынан толқындар,
Жайын ба, әлде,
Сүңгіп кеткен шортан ба?!..
Балықшылар көшті шапшаң қимылға
"Жібек тордың тиегін тарт,
Жи мұнда..."
Жігіттердің сол бір жіті қимылы —
Ұқсап кетті құс алатын тұйғынға.
Төккен кезде мол балықты тордағы,
(Теңізшілер үшін оның зор мәні...)
Шағалалар шаңқылдай кеп құйылды,
Қуанышын жасыра алмай ол-дағы.
Салып жүріп теңізшілер бар жанын,
Сүзіп алды, теңіздің ақ маржанын.
Жағалауға жақындады қайтадан,
Сүйсінгендей көптігіне олжаның.
Аспандата әндетеді шағала,
Осы маңға жиналыпты бала да.
Қарсы алып жүр ме олар да жағада!..



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көңіл құсы

  • 0
  • 0

Соғар кеште салқын самал даладан,
Кім бар дейсің өткен күнін санаған.
Жеткен де бар, жетпеген де бұл күнге,
Келіп тағы, кетіп жатыр сан адам.

Толық

Асау

  • 0
  • 0

Шың баурайы бұйығады дым бүркіп,
Тығылады қою тұман
Шыңға үркіп.
Бұның бәрі жылқышыға түк емес,

Толық

Жалғыз тамшымын

  • 0
  • 0

Қара бұлттан тамған жалғыз тамшымын,
Өлең нем, мен оған бір жалшымын.
Керек жанға самал желдей жұмсақтық,
Керегі жоқ, осып түсер қамшының.

Толық

Қарап көріңіз