Өлең, жыр, ақындар

Мырзашөл гүлі

  • 05.09.2018
  • 0
  • 0
  • 3205
Сыйладың маған, жұртым, дала гүлін,
Өзіңнен тасқын шабыт алады үнім.
Кешегі құлазыған Мырзашөл бұл,
Кетіпті гүлге айналып дала бүгін.
Мен қарап келбетіңе сұқтанамын.
Сырыңды бұрын қалай ұқпағанмын.
Өкініш болар еді-ау ақын үшін,
Өзіңе бет алып бір шықпағаным.
Мен тұрмын сол даланды кешіп бүгін,
Мені мына күтумен кешікті күн.
Өзі де гүлге айналып отыр халқым,
Ен далада жүрсе егер көшіп бұрын.
О, ағайын ісіңе сүйсінемін,
Әлде бір жаның дауыл күйші ме едің.
Отырып қалсам егер сыртқа шықпай,
Шақырдың мені ұдайы, жүршіледің.
Әлде бір жаралып па ең күш ағыннан,
Кете алмаймын сытылып құшағыңнан.
Жүруші едім құлазып, көңіл алаң,
Сағынышың екен ғой құса қылған.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Таңсәрі

  • 0
  • 0

Өрмелеп сұлу таудың өр төсіне,
Арайын төгіп бұлттың өркешіне.
Дөңгелеп көк жиектен күн келеді,
Ұқсап бір бұл әлемнің еркесіне.

Толық

Келдің бе, жаным, көктеммен

  • 0
  • 0

Келдің бе, жаным, көктеммен,
Күтіп жүр ем көптен мен.
Көрмейді тағдыр,
Қатал ғой,

Толық

Көгілдір тау

  • 0
  • 0

Жері сортаң тебе де аппақ, жол аппақ,
Жолдар жатыр жердің бетін жолақтап.
Өркеш таулар, қоңыр таулар тіркесіп,
Бұйра құмды жастаныпты созақтап.

Толық