Өлең, жыр, ақындар

Мырзашөл гүлі

  • 05.09.2018
  • 0
  • 0
  • 3149
Сыйладың маған, жұртым, дала гүлін,
Өзіңнен тасқын шабыт алады үнім.
Кешегі құлазыған Мырзашөл бұл,
Кетіпті гүлге айналып дала бүгін.
Мен қарап келбетіңе сұқтанамын.
Сырыңды бұрын қалай ұқпағанмын.
Өкініш болар еді-ау ақын үшін,
Өзіңе бет алып бір шықпағаным.
Мен тұрмын сол даланды кешіп бүгін,
Мені мына күтумен кешікті күн.
Өзі де гүлге айналып отыр халқым,
Ен далада жүрсе егер көшіп бұрын.
О, ағайын ісіңе сүйсінемін,
Әлде бір жаның дауыл күйші ме едің.
Отырып қалсам егер сыртқа шықпай,
Шақырдың мені ұдайы, жүршіледің.
Әлде бір жаралып па ең күш ағыннан,
Кете алмаймын сытылып құшағыңнан.
Жүруші едім құлазып, көңіл алаң,
Сағынышың екен ғой құса қылған.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Туған жердің бұлағы

  • 0
  • 1

Толқыны асыр салған бағы қырда,
Керемет бұлқыныс бар ағынында.
Соқтырған жүрегімді қанымдайсың,
Тулаған алпыс екі тамырымда.

Толық

Кінәла мейлің

  • 0
  • 0

Кінәла мейлің,
уайымшылсың деп мені,
Кіналамаса болғаны —
адамдықтың өткелі.

Толық

Сайрам

  • 0
  • 0

Асығып бұлттар жөңкіді,
Көтеріліп құздардан.
Төменде Сайрам мөңкіді,
Соғылып, қайтып тік жардан.

Толық

Қарап көріңіз