Өлең, жыр, ақындар

Адамдар

  • 06.09.2018
  • 0
  • 0
  • 3126
Адам бар, қиындықтан алып шығып,
Адам бар, шыңырауға итеретін.
Адам бар, ойын ішке қалып бүгіп,
Адам бар кеудесінен күй төгетін.
Адам бар, жазығың жоқ қинайтұғын,
Адам бар, көңілдері алым-салым.
Адам бар жамандыққа қимайтұғын,
Адам бар, қиналатын төгілсе арың.
Адам бар, қайрылып қарасатын,
Адам бар-ау, ойламас келер кешін.
Өліп жатсаң бағыңа таласатын,
Адам дейміз кейде адам көлеңкесін.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жауынды көктем

  • 0
  • 0

Осынау жақтың күні ұдайы тұнжырап,
Жадырамай, бұлты неге түр жылап.
Менің дағы қақ айырып кеудемді,
Жарға соғып толқындайды бір бұлақ.

Толық

Алақандар

  • 0
  • 0

Айырмассың алысты да, жуықты,
Алақандар қандай ыстық уытты.
Көтеріп тұр көңілімен қарттарын,
Шаңырақ пен уықты.

Толық

Кеудеде үнсіз ұдай

  • 0
  • 0

Кеудеде үнсіз ұдай дүрсіл қағып,
Тебіренбей сезіммен тұрсың неғып.
Сөндің бе, жанбай жатып, жалындамай,
Күйкі өмір күйбеңімен жүрсің лағып.

Толық

Қарап көріңіз