Өлең, жыр, ақындар

"Қызбөктер"

  • 13.09.2018
  • 0
  • 0
  • 1335
Кез еді кеш батуға ыңғайланған,
Шоғыр бұлт көк жиекте түр байланған.
Кім білсін ол да мені сағынды ма,
Қара орман қолын бұлғап шулайды алдан.
Көрінді сондайдан "Қызбөктері",
Жарысып қара жолмен тізбектері.
Күн құлап бара жатты қырқасынан,
Түрі бар оның дағы бізге өкпелі.
Қаншама жаз өтпеді, күн өтпеді,
Бұл жерден ақырғы рет біз өткелі.
Қарағай тік тартылып тұр алдымда,
Бейне бір қарт батырдай күзеттегі.
"Қызбөктер" сырлы, сұлу жаралыпты.
Самалы сыбырлайды жаңалықты,
Жартасында ойнақ сап, гүл теретін,
Мен одан қайта көрдім балалықты.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жамбыл ата жерінде

  • 0
  • 0

Жеріңе келіп тұрмын, Жамбыл ата,
Кеудемнен кербез көлге ән құлата.
Жасынды бер деп, сірә, тілемеймін,
Ақжолтай батаңды бер, даңғыл ата.

Толық

Ән шарбаты

  • 0
  • 0

Отыр, достым, жыр жазайық,
Ән төгіп бір көмейден.
Қара шашың мүлде азайып,
Ақ талдары көбейген.

Толық

Мен бір жанмын

  • 0
  • 0

Ойларға тұтқындағы
Тәңір–ау, қайда барам табан асты,
Көңіл күзгі аспандай, маза қашты.
Мен жалғызбын, ойлар көп тұс-тұс жақтан,

Толық

Қарап көріңіз