Алматының аспаны
- 1
- 9
Тал түсте,
Бозғыл деңгейде,
Шуағын жерге төккен Күн.
Жылымық қыста кей-кейде
Тал түсте,
Бозғыл деңгейде,
Шуағын жерге төккен Күн.
Жылымық қыста кей-кейде
Сол маңға соға алмадым көптен бері,
Күз бе еді?!
Есімде жоқ, көктем бе еді?!
Есімде тек - даланың өкпек желі,
Увертюра
Қаланың еңсесін басты да,
Қалғытты боз тұман астына.
Кешең күз. Пешкова пәтері,
орман тамерис
оте керемет олен
төлеу нұрай
маған бұл өлеңдер қатты ұнады керемет
Батыр
керемет,жарықтық жарына деген махабатының қаншалықты екенін көріп ақ тұрмыз
Амир
Кушты
Ару
қатты ұнады керемет
Б
Керемет
Бекболат
кайф
Мұсабек Ернұр
Керемет олең
Бұрхан
Мұқағали Мақатаевтың «Күрсінбеші» — шынайы сезім мен самаурын толғаныстың поэтикалық бейнесі! Бұл өлеңде ақын тағдырына серік болған адамға деген ризашылық пен алғыс сезімін ерекше образдар арқылы білдіреді: ауырлықты бірге көтерген жанның жердей тұрақтылығы мен нөсердей рухы ақынның толғанысына айналған.
«Күрсінбеші, жалынамын, күрсінбе!» — деген жүрекке жылы тиетін шақыру оқырманға үміт пен сенімнің маңызын, өмір жолындағы қиындықтарға қарсы бірге тұруды сезіндіреді. Мұндай поэзия адамды рухани байытуға және шынайы адамгершілік құндылықтарды түсінуге шақырады.
Осы секілді қазақша поэзияларды оқып, пікірлерде бөлісу — әдебиетті бағалайтын оқырмандарды тартуға, қазақ тіліндегі контенттің интернеттегі көрінуін арттыруға және ұлттық сөз өнерінің маңызды шығармаларын насихаттауға үлкен үлес қосады!