Өлең, жыр, ақындар

Қой мен қойшы

  • 09.03.2019
  • 0
  • 0
  • 1974
Шіліңгір шілде ішінде
Күн тиіп азап тартасың.
Ішкізер еді — дом үшін де
Қара қойдың сорпасын.
Қара құрт шақса уытын,
Тағы да сорпа қайтарар.
Шомылып соған жігітім,
Шыдамсыз жаның жай табар.
Тұра алмай қалсаң шойырылып,
Жел тиіп желкем беліңе.
Сол қойшы қойын сойдырып,
Орайды жылы теріге.
Жайлауда ауырып қалдың ба,
Ойламас әсте арам ой.
Жайылып жүрген алдыңда,
Қойшының емі — қара қой.
Сәулесі күннің мол мұнда,
Қара қой ғажап дара ғой!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жауынгердің хаттары-ай

  • 0
  • 0

Туған жердің бар тынысын өңгерген,
Жауынгерге сапар шеккен хаттар-ай!
Самал болып жүректерге дем берген,
Ұшыңдаршы, ұшыңдаршы тоқтамай!

Толық

Күй сазы

  • 0
  • 0

Айтар болсам,
Жасырмай не асырмай,
Отыр әлі алған әсер басылмай.
Шертсе деймін өмір сырын бар аспап,

Толық

Аққулармен қоштасу

  • 0
  • 0

Аяқталғаны-ау қыс мына,
Аққулар кетті ұшты да...
Хош оралғанша.
Іздеумен үзіп өңменді,

Толық

Қарап көріңіз