Өлең, жыр, ақындар

Қой мен қойшы

  • 09.03.2019
  • 0
  • 0
  • 1947
Шіліңгір шілде ішінде
Күн тиіп азап тартасың.
Ішкізер еді — дом үшін де
Қара қойдың сорпасын.
Қара құрт шақса уытын,
Тағы да сорпа қайтарар.
Шомылып соған жігітім,
Шыдамсыз жаның жай табар.
Тұра алмай қалсаң шойырылып,
Жел тиіп желкем беліңе.
Сол қойшы қойын сойдырып,
Орайды жылы теріге.
Жайлауда ауырып қалдың ба,
Ойламас әсте арам ой.
Жайылып жүрген алдыңда,
Қойшының емі — қара қой.
Сәулесі күннің мол мұнда,
Қара қой ғажап дара ғой!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қайшыбай жездеммен әзіл

  • 0
  • 0

Қайшекемнің көрік үйі бар еді,
Құрқылтайдың ұясындай тар еді.
Жем өзені баяу ғана ағатын,
Арғы беті жазықтау,

Толық

Ана

  • 0
  • 0

Аналарды құрметте дос, ана деген ұлы есім,
Бар тірліктің сол анадан жаралғанын білесің.
Жетпейді оның бергеніне, бар байлығың, үлесің,
Аналарды құрметте дос, ана деген ұлы есім.

Толық

Гүлдәуреннің бақшасында гүл атып

  • 0
  • 0

Гүлдәуреннің бақшасында гүл атып,
Бір-біріңді шын беріле ұнатып,
Қозы менен Баян болып сүйдіңдер,
Қол ұстасып бір өтуге түйдіңдер.

Толық

Қарап көріңіз