Өлең, жыр, ақындар

Қой мен қойшы

  • 09.03.2019
  • 0
  • 0
  • 1910
Шіліңгір шілде ішінде
Күн тиіп азап тартасың.
Ішкізер еді — дом үшін де
Қара қойдың сорпасын.
Қара құрт шақса уытын,
Тағы да сорпа қайтарар.
Шомылып соған жігітім,
Шыдамсыз жаның жай табар.
Тұра алмай қалсаң шойырылып,
Жел тиіп желкем беліңе.
Сол қойшы қойын сойдырып,
Орайды жылы теріге.
Жайлауда ауырып қалдың ба,
Ойламас әсте арам ой.
Жайылып жүрген алдыңда,
Қойшының емі — қара қой.
Сәулесі күннің мол мұнда,
Қара қой ғажап дара ғой!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сағындырды, аңсатты

  • 0
  • 0

Сағындырды, аңсатты,
Самал желді, құба түн.
Сағындырды аңсатты,
Жайлау, сенің шұбатың.

Толық

Кіріскем жоқ әзір мен күз қамына

  • 0
  • 0

Кіріскем жоқ әзір мен күз қамына,
Сенбес едім жүрегім мұздарына.
Мен ғашықпын – өр тұлға ұлдарыңа,
Мен ғашықпын қыпша бел қыздарыңа.

Толық

Хат

  • 0
  • 0

Ақпаның да,
Шуақты жазыңда бар,
Хатыңда әзілің де, назың да бар.
Тұратын еркелігің бірге атылып,
Хатыңда жанарың бар нұрға тұнық.

Толық

Қарап көріңіз