Өлең, жыр, ақындар

Шопан монологы

  • 09.03.2019
  • 0
  • 0
  • 7098
Тақымымда ақ боз атым,
Ауызымда — өлеңім.
Жастан кеткем шоқ басатын,
Қой өргізіп келемін.
Берілмейді атыма мән,
Менсінбейді оқыған.
Мен — малдымын оқымаған,
Бірақ бәрін тоқыған.
Менсінбеген менсінбесін,
Түгел менің ұпайым.
Қиындықтар келсін, келсін,
Көркем өмір құқайын.
Қорықпадым кәрінен де,
...Тәңірімді ұрғам ба?!
Мен сыйлымын бәрінен де,
Қолымда ырыс тұрғанда.
Жан беремін, жан аламын,
Мақсат үшін түнімен,
Мына жердің саналамын,
Асыраушысының бірінен.
Мен даламнан бөлектеніп,
Ұзамаспын алысқа,
Ұшатындар кезек келіп,
Ұша берсін ғарышқа.
Сөндірмесе, сөндірмесе,
Болды дүние жарығын.
Сағынышпен мөлдір кесе,
Олар да,
Жерге қайта оралады бәрібір!
Жерге қайта оралады бәрібір!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сағындырды, аңсатты

  • 0
  • 0

Сағындырды, аңсатты,
Самал желді, құба түн.
Сағындырды аңсатты,
Жайлау, сенің шұбатың.

Толық

Дала мен бала

  • 0
  • 0

– Туһ!..
Жалықтым, неткен шексіз сары дала.
– Шамасы сіз білмейсіз-ау, тебірене толғана.
– Тұншықтырар ойласаңыз, сүреңсіз де, сиықсыз.

Толық

Дәрібай қауымы басындағы ой

  • 0
  • 0

О, Дәрiбай,
О, Дәрiбай,
Дәрiбай!
Тектi адамның тұқымысың,

Толық

Қарап көріңіз