Қарын тоқ...

Отырмын, қарап, күлемін
Ана бір жүрген мастарға:
Біреуі түрген білегін,
Еменді жұлып тастауға.
Біреуі жепті таяқты,
Барады сұрап бас сауға.
Басады - ау әрең аяқты
Амалы қанша қашпауға.
Шіркіндер қалай құныққан,
Арақсыз аяқ баспайды.
Өздері әбден шыныққан
Көшеде - ақ қылғып тастайды.
Қарын тоқ кәзір, көйлек көк,
Жайына қалған бас қайғы.
Кісі деп кейде сөйлессең
Ішкенін айта бастайды.

---