Қош, Сәулем!
- 0
- 0
Адамның не бар екен жүрегіндей,
Сұңқардай шарықтайды ол күлерінде,
Торғайдай торға түскен тыпырлайды,
Қайғының құрсауына кірерінде.
Адамның не бар екен жүрегіндей,
Сұңқардай шарықтайды ол күлерінде,
Торғайдай торға түскен тыпырлайды,
Қайғының құрсауына кірерінде.
Қараймын көнерген соқпаққа
Қараймын көнерген іздерге,
Әзірмін іздерді іздеуге,
Әзірмін жырлауға мақтап та.
– Жырлаңызшы, - деп маған химияны,
Жас редактор жалынып қиылады.
Бастаңызшы, тек аға, саспаңызшы,
Өлең сонда оп-оңай құйылады.
Сезім
Бір ініге