Өлең, жыр, ақындар

Түркістан

  • 04.04.2019
  • 0
  • 0
  • 7353
Толассыз күндер өтеді кіл,
Өтеді айлар, өтеді жыл.
Қаратаудан асырып көшіп,
Үдере көшкен Бабалардың —
Мекені бұл.
Мен солардың Көзі болып саналамын.
Бұл өмірден мол енші,
Бар аларым.
Түркістан — Қара шаңырағы,
Қасиетті бабалардың.
Енді өзіңе тоқтаусыз жөнелемін,
Өрісің кең, өркенді,
Өрелі елім.
Түркістан — құт мекені
Батырлықтың,
Осынау ел —
Көзіндей көнелердің.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тарту

  • 0
  • 0

Құлағында жігітше ойнап дөненнің,
Қос ат алып, Қабе-ау, қайда жөнелдің.
Тау тұлғаңмен балаға ұқсап жеткенде,
Ықыласқа шын көңілден кенелдім.

Толық

Мен бір жанмын

  • 0
  • 0

Ойларға тұтқындағы
Тәңір–ау, қайда барам табан асты,
Көңіл күзгі аспандай, маза қашты.
Мен жалғызбын, ойлар көп тұс-тұс жақтан,

Толық

Арқама сүйей түсіп талқы тауын

  • 0
  • 0

Әбілез Жүніске
Көрмеген пендеге ұқсап сағы сынып,
Дүние-ай!
Отыр жігіт ағытылып

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар