Өлең, жыр, ақындар

Қараторы, ботакөз

  • 04.04.2019
  • 0
  • 0
  • 1820
Алақанда бәйек боп аялаған,
Ас дәмін қонағынан аямаған.
Ұлан-асыр осынша ықыласқа,
Шіркін-ай, ішпей-жемей тояды адам.
Ақсақалдар төрде отыр малдас құрып,
Қымыз жұтып, сусындап, жамбас мүжіп.
Осында отыр өңкей бір сауықшыл жас,
Қазақтың салт-санасын жалғастырып.
Өз мекенін, өз елін берік сүйген,
Шекеге дөңгелектеп бөрік киген.
Осында отыр өңшең бір сал-серілер,
Бұл кеште домбыраға ерік тиген.
Келіп отыр жастар да өрімделген,
Қараторы, ботакөз, керім келген.
Ас әзірлеп сыртта жүр ас иесі,
Қонаққа көрпе төсеп, төрін берген.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Құс келгенде

  • 0
  • 0

О, достарым,
Құста қандай айып бар,
Қайтқан құсқа құшағыңды жайып қал.
Әлем — теңіз,

Толық

О, туған ел

  • 0
  • 0

Шоқ гүлің боп шайқалармын төсінде,
Қалармын мен әнің болып есінде.
Сені сүйген жүрегімді кірлетсем,
О, туған ел, кешірме!

Толық

Мен бір жанмын

  • 0
  • 0

Ойларға тұтқындағы
Тәңір–ау, қайда барам табан асты,
Көңіл күзгі аспандай, маза қашты.
Мен жалғызбын, ойлар көп тұс-тұс жақтан,

Толық

Қарап көріңіз