Өлең, жыр, ақындар

Таң атарда

  • 04.04.2019
  • 0
  • 0
  • 1841
Таң атарда шығыс жанып алаулар,
Алаулардан оралғандай аяулы ар.
Алатаудың шыңдарынан аспанға,
Желбіреген өрттей қызыл
Жалаулар.
Даладағы атқан осынау таң қандай,
Қалмассың-ау, таңдай қағып, таңданбай.
Жаңа ғана ұйқысынан оянып,
Ару жүзін бейне
Нұрға малғандай.
Таң нұры ма қиялымды тербеген,
Тау үстінде мұнар жатыр көлбеген.
Таң арайы әкелді ме әлде оны,
Көз тартады сұлулықтар
Көрмеген.
Таң арайы тау жүзіне өрілген,
Күй төгіліп кеткендей-ақ пернеден.
Дүркіреп кеп аққу кұстар қонғанда,
Дір-дір етіп толқын кетті
Көл деген.
Қандай сезім бұл жүректі кернеген,
Шабыт шіркін босағандай кермеден.
Кең даламды құшағыма сыйғызып,
Атқан таңдар алауында
Мен келем.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Асау арна

  • 0
  • 0

Сезімнің өзі де бір асау арна,
Жатпайды ол тығылып тасаларда.
Келер ол көктем болып,
Күй бөктеріп,

Толық

Қиял шындығы

  • 0
  • 2

Естігенде аспан жайлы ертегі,
Қиял теңіз бір шайқалып қалатын.
Жүрегімді қуанышты үн шертеді,
Арман, арман, қақты биік қанатын.

Толық

Мен неге кеш ұқтым...

  • 0
  • 0

Барады бұлттарды кешіп күн,
Сәулесі жер бетін есіп мың.
Далада еркіндеп өсіппін,
Жыл озды мен біраз кешіктім.

Толық

Қарап көріңіз