Аю мен қасқыр

Дос болыпты бір аю қасқырменен,
Арасында сөз жүріп: "тақсыр!" деген.
Қонаққа досын қасқыр шақырыпты,
Жылы жүз, меймандостық жақсы үнменен.
Аю досқа барғалы жиналыпты,
"Не сыйлықпен барам?"деп қиналыпты,
Қынабын тастап іштен қылыш байлап,
Білдірмей баруды ақыры ұйғарыпты.
— Бұл қалай, қасқыр сізге дос емес пе,
Есігі досқа достың бос емес пе?
Дегенде, "досқа барсаң, босқа барма,
Сақтансаң сақтармын!" деу осы емес пе?
"Қасқырдың дос болғанмен аты қасқыр,
Кім білген қарпып қалса, ол қара басқыр,
Сонда, мен қылт еткізіп демеймін бе,
"Емеспін құр алақан, мен де тақсыр!.."