Көңіл
- 0
- 0
Әлем-далам мұнша неткен кең еді!
Қозы-көктем күн емшегін емеді.
Көк жайлауда құлын болып құйғытып,
Көк аспанға құс боп ұшқың келеді.
Долы желмен жағаласып дауылда,
Дүр сілкініп алатын бір жауында —
Орман емес,
Тоғай емес,—
Жоқ баяғы темір күшім,
Қазірде мен шаршағам.
Бірақ үлкен өмір үшін
Күресерлік бар шамам.
Тоғжан
Қадыр Мырза Әлидің «Шықсам да» өлеңі — адам рухының биіктігін, өмірге деген адалдық пен жауапкершілікті терең сездіретін туынды. Ақын қандай жағдайда да адамдық ар мен намысты сақтаудың маңызын айқын көрсетіп, оқырманды ішкі тазалық пен берік ұстанымға үндейді.