Жыным менің бір тараса
- 0
- 0
Жыным менің бір тараса,
Бір ұстап,
Тұла бойым отыр тағы құрыстап
Арқалының сылап-сипап арқасын,
Тоқымқағар
Таң қалдырып мен елді,Тайға мініп жөнелдім.
Шапқан сайын елірдім,
Шапанымды жел үрді.
Желпіл қағып етегім,
Қопаң-қопаң етемін.
Көзім түк те көрмеді,
Қара су боп терледім.
Талып қалды тақымым,
Қалып қалды тоқымым.
Жармасамын жалына,
Жұрт күледі халыма.
Құрбыларым қарайды,
Құламасам жарайды!
Пікірлер (2)
Пікір қалдырыңыз
Теріс тірлік
- 0
- 2
Тауысып барлық амалды,
Күрсініп ғалым дем алды.
Мақалдың кебі сотталды,
Эпостың көбі қамалды.
Амангосова Дильнур
Өте әдемі жазылған шумақтар Қадыр Мырза Әли
Али
«Тоқымқағар» — Қадыр Мырза Әлидің табиғат пен адамның арасындағы нәзік байланысын көрсететін көркем поэзиясының жақсы мысалы. Бұл шығармада ақын таң алдында тайға мініп, далада шабаны желпілдеген сәттерді, өзіне тән қарапайым, бірақ терең поэтикалық тілмен сипаттайды.