Рахмет
Сәскеде анасы Жұмсады кенжесін: — Бұзауқан, шамасы, Тоймай жүр,
Көктің де өзіне Пайданың көзімен Қараймыз бүгінде. Гүл деген құнсыз бақ,
Көк шалғынды шалғы орақтай жапырып Соқпаған жел, Жаумаған бұлт — мәкүрік! Дүниені тастағандай тұмшалап,
Қателік орын алды
SYSTEM INFO
ШЫНГЫС
Рахмет