Жарқыратып шыққанда нұр маңдайын
- 0
- 0
Жарқыратып шыққанда нұр маңдайын,
Қызығына әр күннің бір қанбаймын.
Көрінеді көктемде
Көз алдыңда
Жарқыратып шыққанда нұр маңдайын,
Қызығына әр күннің бір қанбаймын.
Көрінеді көктемде
Көз алдыңда
Сезімнің жапырақтай семді гүлі.
Қай жерге қоямын деп енді мұны,
Көп сырға,
Көп жырларға куә болған
Заман мәнін, адам жанын аз біліп,
Ішкен тамақ, киген киім мәз қылып,
Шыныменен өтеді ме бұл ғұмыр?!
Алдап-арбап лауазым мен шен-шекпен,
Кәусар
Өте жақсы жазған