Өлеңдер Бөлімі

Күншуақ

  • admin
  • 27.04.2019
  • 0
  • 0
  • 1271
Қолдан келсе, шуақ болып кетер ем,
Сосын мәңгі қабақ шытпай өтер ем.
Сыздықтаған сәуле-душтың астында
Тулақ жонын қыздырады көтерем.
Күннің көзі тым бауырмал көктемде,
Көктем нұры, көктем жыры көп менде.
Шуақ-шарап бойын алған төбеттің,
Шаруасы жоқ кімдер келіп-кеткенде.
Күн көзіне шағылысып шың аппақ,
Қалғиды тау,
Күткені оның шын аптап.
Кәрі әжелер үй алдында бас қосып,
Қыр басында отыр шалдар шуақтап.
Қарамайтын нәсіліңе,
Түріңе
Күннің көзі — бақытыңның бірі де.
Жер басқанға шуақ керек,
Күн керек,
Күн көрсетпеу сұмдық қой, дос, тіріде!


Жарыс

  • 0
  • 0

Қара су боп тер ақты,
Қызып алған денеміз.
Түріп алып балақты
Жарысып біз келеміз.

Толық

Дұрыс па, бұрыс па?

  • 0
  • 0

Сағат бірден асыпты,
Апам іске асықты.
Бұрын мұндай болмаған,
— От жақ!— деді ол маған.

Толық

Көне көрініс

  • 0
  • 2

Сол баяғы ғұмырды
Салады еске аулалар.
Босатқанда шығырды
Салдырлайды қауғалар.

Толық

Қарап көріңіз


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

×