Өлеңдер Бөлімі

Күншуақ

  • admin
  • 27.04.2019
  • 0
  • 0
  • 934
Қолдан келсе, шуақ болып кетер ем,
Сосын мәңгі қабақ шытпай өтер ем.
Сыздықтаған сәуле-душтың астында
Тулақ жонын қыздырады көтерем.
Күннің көзі тым бауырмал көктемде,
Көктем нұры, көктем жыры көп менде.
Шуақ-шарап бойын алған төбеттің,
Шаруасы жоқ кімдер келіп-кеткенде.
Күн көзіне шағылысып шың аппақ,
Қалғиды тау,
Күткені оның шын аптап.
Кәрі әжелер үй алдында бас қосып,
Қыр басында отыр шалдар шуақтап.
Қарамайтын нәсіліңе,
Түріңе
Күннің көзі — бақытыңның бірі де.
Жер басқанға шуақ керек,
Күн керек,
Күн көрсетпеу сұмдық қой, дос, тіріде!


Жеңге мен қайны

  • 0
  • 0

Анамыз сүтпен бірге наз емізген,
Сондықтан сөзді жақсы сеземіз бе?!
Баяғы қайнысы боп
Бір ағамыз

Толық

Қазақы қулық

  • 0
  • 0

Ойлауға әркім ерікті.
Берілген бабам ойға мың.
Құдайдан сосын көріпті
Баласы тұрмай қойғанын.

Толық

Жалғыз ағаш

  • 0
  • 0

Долы желмен жағаласып дауылда,
Дүр сілкініп алатын бір жауында —
Орман емес,
Тоғай емес,—

Толық

Қарап көріңіз


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

×