Өлең, жыр, ақындар

Көк дауылмен жағаласып кемеміз

  • 30.04.2019
  • 0
  • 0
  • 5508
Көк дауылмен жағаласып кемеміз,
Көк мұхитта қақпақыл боп келеміз.
О жасаған!
Өстіп жүріп бір күні
Өлеміз-ау,
Өлеміз-ау,
Өлеміз!
Кейбірулер соны неге ұқпайды!
Қадалады жүрегіме мық-қайғы.
Мен де өлемін,
Менің бірақ есімім
Жазушылар тізімінен шықпайды!
Пендемін ғой,
Тау болсам да шөгер ем,
Гүлдей солам,
Бірақ қайта көгерем:
Тірілердің көзіне оттай басылар
Талай-талай немерем мен шөберем.
Өліп-өшкен ғашық жігіт
Күніне
Мендік көзбен қарар сүйген гүліне.
Мен болмаспын,
Бірақ сөзім оралар
Сайрап тұрған шешендердің тіліне.
Жүрек неге,
Өкпе неге алқынды?!
Қимайды ма өте шыққан бал күнді?
Әдемі әзіл бір кездері мен айтқан
Әлі талай ду күлдірер халқымды.
Амал қанша!
Татар дәмің таусылды.
Қабірстан құшағымен қаусырды...
Жоқ! Өлмеймін!
Елім әлі естиді
Лентаға жазып алған даусымды!
Кейбір жырым дән ұшырып қырманда,
Кейбір жырым бақташы боп жүр маңда.
Жоқ! Өлмеймін!
Правом жоқ өлуге
Сөз сыйлайтын халқым аман тұрғанда!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Баяғыдан таланттың ашық қолы

  • 0
  • 0

Баяғыдан таланттың ашық қолы,
Бірте-бірте келеді машық қонып.
Не жетеді сөздердің татуына
Екі жастай қосылған ғашық болып!

Толық

Атқан кезде ал қызыл ғаламат таң

  • 0
  • 0

Атқан кезде ал қызыл ғаламат таң
Сақта мені өсектен,
Балағаттан!
Татулықтың бәрі де түсінуден,

Толық

Дүрбелең

  • 0
  • 0

Алау тілі әлсін-әлсін ұзарып,
Ашуланды оттың көзі қызарып.
Уақытымды,
Тынышымды,

Толық

Қарап көріңіз