Қарбалас
- 0
- 0
Өмір атты кірген соң мына баққа,
Қақым да жоқ уақытты сынамаққа.
Бір шаруаны бірақ та шаруа бұзып,
Бір жұмысқа бір жұмыс сына қаққан.
Талай-талай жүріп көңіл шөлімен,
Асып келем жырдың асу, белінен.
Ерінім де тілім-тілім жарылды
Қызғаныштың күйіп тұрған желінен.
Қайран менің қызғалдақты көктемім!
Қалай сені беріп қойғам теп-тегін?!
А-ха-хамен,
О-хо-хомен жүргенде
Мәруә
Керегіде осы болатын рахмет ☺