Өлеңдер жинағы - 264 бет

Дала

Ұларбек Дәлейұлы

Жорықтар тұтқыны шулаған,
Сары дала төсінде жөңкиді күн – ғалам.
Секундтар сыртылы ғасырларды ұрлаған,
Алдаспан жүзінен ақиқат іздеген,

Толық оқу

Сағыныш элегиясы

Ұларбек Дәлейұлы

Аңсадым-ау!
Өзің жайлы алғызармын қайдан хабар,
Біз қауышқан көктемгі бақ саған құшақ
жайған болар.

Толық оқу

Күз жыры

Ұларбек Дәлейұлы

Сарым мұңлығым!
Сағыныштан күзде сен,
Махаббаттан, менен күдер үзбесең.
Сары жапырақ арасынан табылам,

Толық оқу

Бақидағы Нәзилла

Ұларбек Дәлейұлы

Жапырақша жауған қарды кешіп бір,
Аппақ ұлпа тұмандарды тесіп қыр.
Сәл ескірген қабіріңді қақ жарып,
Жалғыз шыбық көкке ұмтылып өсіп тұр.

Толық оқу

Бейуақта жазған хат

Ұларбек Дәлейұлы

Жапандағы жалғыз талдай мен күзгі,
Көкірегімді жылан – қайғы жол қылды.
Батыс жақтан соққан соңғы ызғар жел,
Үмітімнің жалғыз шамын сөндірді.

Толық оқу

Гүлназға

Ұларбек Дәлейұлы

Мұнарлы аспан,
Мұнарлы күз,
Мұнар күн,
Аяғына шыға алмаймын бір әннің.

Толық оқу

Жансар

Ұларбек Дәлейұлы

Нұрланып аспанның реңі,
Сәуірін күтеді жаңа.
Түнімен сағындым сені,
Қосылып сағынды дала.

Толық оқу

Шаһар. Үнсіздік

Ұларбек Дәлейұлы

Қалаға жауды қар,
Қамкөңіл бақтарға,
Сүреңсіз қыркүйек ұқсайды ақпанға.
Тәні мұз гүлзардың жүрегін тілгілеп,

Толық оқу

Күзден қашу

Ұларбек Дәлейұлы

Жалқы сәтке байлап барлық мұратын
Тастап жалғыз кеткенімен мың ақын,
Өмірден де тартымды екен мына түн.
Өлімнен де үрейлі екен мына түн...

Толық оқу

Көктем романсы

Ұларбек Дәлейұлы

Мұңға байлап қойды мені дала бұл,
Мұнартауға батып күн.
«Жылқы ішінде ұстатпайтын ала жүр...»
Киесіндей бақыттың.

Толық оқу

Күту

Ұларбек Дәлейұлы

Сарғайған жолдар бойымен,
Шалғайға сапар шекті қыс.
Алысып өз-өз ойымен,
Сары-Арқаға да жетті құс.

Толық оқу

Өмір

Ұларбек Дәлейұлы

Сен жүрген көшелер.
Аялдама айлағы,
Жанымды белгісіз сағыныш байлады,
Көзімде белгісіз сағыныш ойнады.

Толық оқу

Түс

Ұларбек Дәлейұлы

Түнгі ұйқымда тербеткен кім,
Сағыныш па, жаңбыр ма?
Тым кешіккен бұл көктемнің,
Серті бар ма тағдырға?

Толық оқу

Сүрлеу

Ұларбек Дәлейұлы

Бұл сүрлеу тым ескі...
Жүрмеші, Жан - Гүлім,
Күтпе одан сәуірдің самалын, жаңбырын.
Бұл сүрлеу тым ескі, есінде ешкім жоқ,

Толық оқу

Сауал

Ұларбек Дәлейұлы

Көңіл қалай? – деп ем мен,
Күз ғой дедің күбірлеп,
Өмір қалай? – деп ем мен,
Мұз ғой дедің күбірлеп...

Толық оқу

Әйгерімге

Ұларбек Дәлейұлы

Арқа жақта сары аяз.
Адырларға шөгіп нұр,
Ақпан кетіп барады үскірігін төгіп бір.
Жапырақ та жоқ қазір, топырақ та жоқ мүлде,

Толық оқу

Стамбул күзі

Ұларбек Дәлейұлы

Стамбулда ырғақты күз әуені,
Ырғақты күз – сағыныштар әлемі.
Бұл маңда да жүр екен ғой жалғыздық,
(Жалғыздықтар маған ғана тән еді...)

Толық оқу

Алматы жолдары

Ұларбек Дәлейұлы

Масаңдау ақынның елесін аңдыған,
Күңгірттеу көшеде есіней қалғыған.
Қалып ең қайғыра қош айтып егіліп,
Арзанқол шарапхана алдынан.

Толық оқу

Жұбату

Ұларбек Дәлейұлы

Қайғырмашы қалқам, сен!..
Жаның қалмай жар басына жүгіріп,
Құламашы, көз жасыңа сүрініп.
Мынау шексіз кеңістіктің жүзіне

Толық оқу

Емендер бүрлеген түнгі айдың

Ұларбек Дәлейұлы

Тым ауыр сәттердің куәсі мына ақшам,
Ұмтылған сен жаққа Шайырдың еркінде.
Тереңге батырып, түпсізге құлатсаң,
Обалымды артармын,Ұларбек Дәлейұлы

Толық оқу

Аспанда жеті қаз

Ұларбек Дәлейұлы

Бөлмемді кезіп жүр ескі елес –
Есте жоқ жылдардан жұлынған қауырсын,
(Оны еске ап бір мезет бұл жүрек ауырсын...)
Ұлы бір тыныштық үстінде ұйықтайды сәбиім,

Толық оқу

Елес іздеу

Ұларбек Дәлейұлы

Жауып бір өтті ақ лағыл,
Ақшам мен түннің арасы.
Буланып жүзі қалды адыр,
Ұмытылып ескі жарасы.

Толық оқу

Боз жусан элегиясы

Ұларбек Дәлейұлы

Саған арнап бүгін тағы жаздым жыр,
Жүрегімде қалған көне қанменен.
Өзің жаққа бұрылардай бар денем,
Өзің жақта қалғандай боп әлденем.

Толық оқу

Ағыл-тегіл жылашы қыз

Ұларбек Дәлейұлы

Ағыл-тегіл жылашы қыз, ақ моншағың жерге тамып,
Ағыл-тегіл жыласын бұлт, көк моншағы
көлге тамып...
Жылашы бір, кешкі қырда шығып тұрып

Толық оқу

Күз сарыны

Ұларбек Дәлейұлы

Иесіз бақ төрінде шымшық үні –
Хабарындай мына күз дүрсілінің...
Жапырақтың, қарашы, күрсінуін,
Жүрегімнің, қарашы, тұншығуын...

Толық оқу

Қараша айы келгенде

Ұларбек Дәлейұлы

Баһадүрлер сияқты майданда сап түзеген,
Иіліп тұр сені еске ап,
Мың самырсын, жүз емен.
Дала мұңды болғанмен, қала таңы қарбалас,

Толық оқу

Аңсар

Ұларбек Дәлейұлы

Осынау бағдарсыз өмірде,
Қай маңнан табылар жол, тұрақ?
Мен сені күтемін қараша желінде,
Бұтадай қалтырап.

Толық оқу

Перғауын

Ұларбек Дәлейұлы

Египет моласын Есілге көшірген,
Есіл Ғұн рухын санамнан өшірген.
Перілер ізінен тозаң боп тараған,
Түн келсе түсіме кіреді зобалаң.

Толық оқу