Ғаламның жеті кереметі
Махаббат деген не ?
Ол арал, мекендейтін жүрек түбінде.
Ол теңіз, сезім атты кемесінде.
Ол ұлылық, қос ғашықтың кеудесінде.
Махаббат деген не ?
Ол арал, мекендейтін жүрек түбінде.
Ол теңіз, сезім атты кемесінде.
Ол ұлылық, қос ғашықтың кеудесінде.
Ата-бабам жүріп өткен-туған жер,
Елім үшін қан төгілген-туған жер.
Абай,Сәкен,Ахметтің мұрасы
Қасиетін жоғалтпаған-туған жер.
Дертіңнің айықтырып дамылдашы,
Тек өзің қуат берер жаныма шын.
Бұл жырым бір өзіңе арналады,
Анашым, ауырмашы
Дәстүрі мол, тарихы терең қазағым,
Кіші жүздің батырынан тарадым.
Ұрпағымыз асыл текті хандардың,
Осы жайтқа өлеңімді арнадым
«Жастар жылы» аталыпты,мақсатымыз қойылған
Болу керек қасиеттің жамандары жойылған
Асқақтатып,санамызды жаңғырту да бір міндет
Болмасын деп елімізде надандықтай бір індет
Өмірің -гүл,
Болады күл,
Қас-қағымдай сәттерде.
Сондықтан да күліп жүргін,
Қазақ деген ерекше халық бар,
Ынтымағы бірлігі жарасқан.
130-дан астам этностарды
Бір-бірімен жарастырған,
Озған топтан ақын едің Құлагер,
Жете алмай өз мәреңе құлап ең.
Ақтангерім,Ақыным, Ілиясым,
Терең білдің сұлу жырдың құпиясын.
Уақыт деген,
Айдауыңмен жүрмейді.
Бір рет өтсе қайта айналып келмейді.
Шексіз әлем, теңіздер мен өзендер,
Есірткіге салынба
Ұлдар,ұлан,ұрандар,
Есірткіге салынып,
Неге бұндай болдыңдар?
Арыстары Алаштың төске өрлеген,
Ата үмітін жақпақ боп өскен өрен.
Сол жолдың шырақшысы Әлиханды,
Қазақтың көшбасшысы, көсем дер ем.
Түнгі,
Бірден – сәл асқан кезі,
Тілек тіледім. «Көрсін» - деп, Жаратқан көзі.
Жүректе - иманым болмаса,
Аласұрып, азу тісін қайраумен,
Келді арқалап «НЕГЕ?» деген ашуын.
Қашып одан кетсем екен қай жанмен?
НЕГЕ?-десі бар ма, ойбай, қашуым.
Мұсылман болғаныма қуанамын
Өз дінім,Исламыма бет бұрамын
Тәңіріме сансыз мадақ айта келе
Оң сегіз мың ғаламға Аллам ие
Тоғыз ай құрсағынызда көтердініз,
Мәпелеп,аялап сіз өсірдініз.
Біздің,Ана осылай жүргеніміз,
Ардақтым бұл сіздің жемісініз
Дүр сілкінткен ерекше тым аспан менен жерді шын,
Оянайық,тұрайықшы, құлшынайық енді тың,
Жастар жылы-жастар үні екендігі айқын ғой,
Дауыстайтын, шырқайтұғын енді міне келді күн.
Найзасы найзағайдай от шашатын,
Қорғаған елін, жерін ер қазағым.
Байрағы көк аспанда желбіреген,
Елдігін жауға бермес ер қазағым.
Ардагерлер сіздерге ізет, құрмет,
Ерліктерің бойыма жігер берет.
Қайтпас қайсар, батырлар, ардақтылар,
Асқар таудай, алыптар, нар тұлғалар.
Өзен, көлдер қандай сұлу,
Тамаша Көз тартады бұл көркіңе қараса.
Жасыл желек төселіп тұр бұл жерде,
Жайнап өскен гүлдері бар өзінде.
Тілім десе жүрегім тілімделіп тілінген,
Тілім менің тірегім сүйенішім сүйенген.
Тілім барда жалғанда жалықпаймын сүруден,
Тілім барда тірліктің оты өшіп, сөнбеген.
Бәрі де, Ана,
Бір өзіңнен басталды.
Сен деп жаздым алғаш өлең дастанды.
Қуандым ба,
Көшеде у-шу, қаптаған бала,
Ойнаушы едік жамырап.
Үлкеннің бәрі болушы ед(і) дана,
Ауыл тұратын жадырап.
Бір ауыз сөз
Жүрекке жарық боп жағылатын,
Қасірет қайғы мұңға батыратын.
Жетелеп алға қарай ұмтылдырып,
Жасампаздық сипаты бар халқымның,
Шуақ шашар атырапқа алтын күн.
Таңғажайып туындылар бар мұнда,
Құндылықты ардақтай біл,жарқыным.
Бұл өмірде өзгелермен күреспедім,
Алысып,жұлысыпта, тіреспедім.
Күрескенмін мен дағы Өзімменен,
Бәрібір чемпиондыққа ілеспедім.
Жүректі ұстап мұң айтып,
Неге? бұлай демегің.
Қара көзді қарындас,
Ауырмасын жүрегің.
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі