Оралдың масасын-ай
Оралға барсаң оңбайсың,
Масасы талап, сорлайсың.
Керемет қонақүйіне
Бір күн де жөндеп қонбайсың.
Оралға барсаң оңбайсың,
Масасы талап, сорлайсың.
Керемет қонақүйіне
Бір күн де жөндеп қонбайсың.
Заманда баяғы,
Сайтандардың,
Сайқалдардың
Шыққанда аяғы,
Құлқынбек дүкенге кіріп кетті,
Он шақты құтысын іліп кетті,
Содан бері иіссу құрып кетті...
Құлқынбек дүкенге кіріп кетті,
Алаңсыз шығып алып пенсияға,
Батырды қауырсынды мол сияға.
Жаза алмай жүруші еді атын да оңдап,
Енді ол алпысында ақын болмақ.
Ауылға бұрын барып көрмеген,
Мыңғырған малды танып көрмеген
Жеңгеміз алғаш паңдана қарады,
Айналасына таңдана қарады.
Қаздары қаңқылдаған,
Шағаласы шаңқылдаған,
Балығы тайдай тулап жататын,
Малы мыңғырып шулап жататын,
Жымқырбаев жолда тұр,
Ала таяқ қолда тұр.
Шоферларды шетінен
Тоқтатады ол батыр:
Қан базарда тұр жігіт
Аяқ-қолы балғадай.
Бір тынбайды бұл жігіт,
Алушысын талғамай:
Мекеменің белгілі
Қызметкері елге бара қалғаны,
Бірақ, оны ешкім қарсы алмады.
Елемеді ел мұны,
Аттанып Ақжайықтан жеделдетіп,
Жетіп ек «Өлеңтіге» өлеңдетіп.
Совхоздың директоры Ғабдоллаекең
Жіберді көңлімізді төмендетіп:
Кім көріпті мұндайды?
Кім білмейді Тынбайды?
Арыз жазып домалақ,
Күні-түні тынбайды.
Серванттар, сақтаныңдар,
Ерекең келе жатыр.
Барыңды ақтарыңдар,
Тексеріп көреді ақыр.
Үй алдында еңселі
Бір тал тұрды теңселіп.
Көктем сайын құлпырып,
Көкке қарай ұмтылып,
Еркіне кетіп нарық,
Дертіне жетті парық:
Қайда да барсаң қырқысып,
Жұлқысып жатқан халық.
Айтайын, достар, сырымды,
Сырымды емес, шынымды.
Мінеки, жаным, иманым,
Мінеки, барым, жиғаным.
Келіндерді көбіне
Қарамай жосық-жөніне,
Кінәлаймыз тумайсың деп,
Ата салтын қумайсың деп.
Күйеуі келді досымен,
Келіншегі тұрмады.
Танғандай боп есінен,
Ыңырынып тынбады.
Қазақ қонағына ас қояды,
Құрметтісіне бас қояды.
Сойылған қой, бірақ,
Болмай соқыр не шұнақ,
Төсекте керіліп жатып,
Тұруға ерініп жатып,
Ерінен ұялмады,
Келіншек қиялдады:
Маған көп керек емес,
Өйткені, қарным шелек емес:
Көп болса, 200 грамм ет жеймін,
Одан артықты керек етпеймін.
Ағама сеніп жүрдім,
Айтқанына көніп жүрдім.
Өзі дайындаған ұзақ таңға
Ұсынған құжаттарға
Жағдайымды жаны ашып, сұрайды кім?
Жарытпай-ақ қойды ғой Құдай бүгін:
Кісімін деп қалайша айта аламын,
Бір арақтан артпаса бір айлығым?
Біреулер айлап ішті,
Біреулер жайлап ішті.
Біржола ішпесе де,
Өзіне байланысты.
Базарда балық сатып жүрген
Бір досымды көріп қалдым.
Бардым да жақын бірден,
Сұрақты беріп қалдым:
Біреулерді мақтап қайтейін:
Тасынып кетер,
Басынып кетер.
Біреулерді даттап қайтейін:
Айтыпты бір ақылды адам:
«Жер астынан кеніш түгел
Шыққан кезде жер үстіне,
Болады, – деп, – ақырзаман».
Баяғыдай «ойхой»-лап,
Қыз ұзатып, той тойлап,
Ауыл аралап, дала кезіп,
Қаладан қала кезіп,
Қу істетіп басты,
Бір банкті ашты,
Айла-амалға басты:
Жүз есе деп өсімі,
Қыздар қанша сүйгенмен,
Сөздеріне нанбаймын.
Өздерінен үйренгем,
Мен де өздерін алдаймын.
Бір бөлмеде он беспіз,
Қызыметтес, теңдеспіз.
Телефонға талассақ,
Көгермеспіз, өнбеспіз.
Қыстыгүні бұл аға
Құяр болса көпіртіп,
Жаздыгүні сыраға
Су қосады өкіртіп.
Қос дипломды Көбейдің
Жалақысы жартымсыз.
Еш дипломсыз Көмейдің
Алатыны алты жүз.
Бір ақсақал қартайғанда,
Бойдан қуат-әл тайғанда,
Өзіне арнап бейіт соқты,
Жатайын деп жантайғанда.
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі