Өлеңдер жинағы - 538 бет

Шәй

Абдрахман Асылбек

Отырдың, қалқам, керіліп,
Айрықша сұлу көрініп.
Толқындай түскен қолаң шаш
Иыққа әсем төгіліп.

Толық оқу

Жүрек дауасы

Абдрахман Асылбек

Аурухана бөлмесінде
Жатыр жігіт, жатыр сұлық.
Арман толы кеудесінде
Ақырғы дем, ақырғы үміт.

Толық оқу

Адасу

Абдрахман Асылбек

Ей, ерлі-зайыптылар,
Күнәкар, айыптылар!
Қамыққан көңілдерді
Арақ па айықтырар?

Толық оқу

Телефон

Абдрахман Асылбек

Әлі отырмын телефонды күзетіп,
Естілмейді ешбір дыбыс ыз етіп.
Қанша уақыт күткеніме үмітті,
Кеткендей бір көктем мен жаз, күз өтіп.

Толық оқу

Ерте оянған ара

Абдрахман Асылбек

Қарға оранып, құрсанып дала жатыр,
Күн жылынбас қаңтарда,
Қара да тұр.
Қос қабатты терезе тесігінен

Толық оқу

Сарбаз суреті

Абдрахман Асылбек

Толғандырып, ойландырып талайды,
Төрімізде бір бейне тұр арайлы.
Жиырма беске жаңа толған сол сарбаз
Кең әлемге күлімсірей қарайды.

Толық оқу

Киелі қан

Абдрахман Асылбек

Адамға керек тек тыныштық,
Шаршаса шаршасын жұмыс қып.
Не керек бұл дарқан өмірде
Өзара ұрыс қып?

Толық оқу

Ақын мен пақыр

Абдрахман Асылбек

Өмірдің өтпесе де тепкісінде,
Өңінде адамға тән жоқ пішін де.
Қалшылдап күзгі суық жел үргендей,
Пақырың құлап түсті жетпісінде.

Толық оқу

Қосылу

Абдрахман Асылбек

Қыз бен жігіт жылады қосыларда,
Қосылудан қос жүрек шошынар ма?
Қайран болып басқалар қала берді
Не жетпейді екен деп осыларға?

Толық оқу

Тып-тынық бір түн еді

Абдрахман Асылбек

Тып-тынық бір тамылжыған түн еді,
Жұлдыз біткен жымың қағып тұр еді.
Екі ғашық бір-біріне сыр ашып,
Балдай ұйып бақ ішінде жүр еді.

Толық оқу

Жолаушы

Абдрахман Асылбек

Еш нәре жоқ ойымда, жайбарақат жол еді,
Жолсерікпен шәй ішіп отырғаным сол еді.
Өте бердің қасымнан қас-қабағың қиылып,
Отқа түскен торғайдай кетті жүрек жиі ұрып.

Толық оқу

Вальс

Абдрахман Асылбек

Ойналда кенет толқынды вальс,
Қасымда менің болмады таныс.
Жалғаздан-жалғыз бір өзім шетте
Отыра бердім қадалып көпке.

Толық оқу

Қора күтуші қарт

Абдрахман Асылбек

Көптен маған таныс еді қарт кісі,
Жүзі жылы,
Жаны жайсаң мәрт кісі.
Көрген сайын күлім қағып әкемдей,

Толық оқу

Көне күмбез түбінде

Абдрахман Асылбек

Көлі бар Қамқалының* мөлдіреген,
Құрағы жағасында желбіреген.
Иса ақын жырлап кеткен ертеректе,
Тарихы Құралайдың мол бір өлең.

Толық оқу

Оянды қала

Абдрахман Асылбек

Таңғажайып таңғы қала?
Таңғы қала – сәнді қала,
Бар тіршілік қозғалыста,
Оянған жанды қала.

Толық оқу

Ол біледі

Абдрахман Асылбек

Ол біледі өзін:,
Таңғажайып тұлғасы.
Тартты көптің көзін,
Сырнайлы сыңғыр сырғасы:

Толық оқу

Біз екеуміз

Абдрахман Асылбек

Жарасты дос едік,
Көңіліміз қош еді,
Қинадың бүгін қалайша?
От салдың өзекке,

Толық оқу

Анашым

Абдрахман Асылбек

Айналайын анашым,
Бар ма сендей жан асыл?
Жарқыраған жұлдыз боп жанасың.
Айналайын анашым,

Толық оқу

Мама

Абдрахман Асылбек

Айналайын анашым,
Күнім де сенсің,
Гүлім де сенсің,
Үнім де сенсің.

Толық оқу

Мен жайлы

Абдрахман Асылбек

Алғыс айтамын Жаратқанға,
Өнер берді өмірлікке аңсаған,
Арман алауымен ән салам,
Арайланып таң атқанда.

Толық оқу

Аяла мені

Абдрахман Асылбек

Саған қолым жете ме?
Айтсам, сөзім өте ме?
Болсам жақын етене
Деп ойлаймын.

Толық оқу

Жаным

Абдрахман Асылбек

Айдан әлде жұлдыздан,
Хабар келді бір қыздан.
Қарап қалар кез емес,
Бұл – Эс-Эм-Эс!

Толық оқу

Аманат

Абдрахман Асылбек

Жарығым, жаным, кең дала,
Арайлы таңым сен ғана.
Аймаладың мені алтын анамдай,
Аяладың мені жарқын балаңдай.

Толық оқу

Махаббатым – әнім

Абдрахман Асылбек

Махаббат – әсем әнім менің,
Әсем әнім менің – махаббат.
Қарақат көздеріңнен сенің
Шашылады шуақ шапағат,

Толық оқу

Айым да сенсің

Абдрахман Асылбек

Сағындым, сымбатты қалқатайым,
Жасырын жұмбақ болып жүрдің сен.
Сырымды, мұңымды тарқатайын,
Ерекше еркем болып күлгін сен.

Толық оқу

Жасай бер, ана

Абдрахман Асылбек

Айналайын аяулы асыл ана,
Ақ шағала күмістей шашың, ана.
Самғай ұшып кетсем де қияндарға,
Саған деген сағыныш басыла ма?

Толық оқу

Қыз сағынышы

Абдрахман Асылбек

Әке, мені наздана көркем еттің,
Әке, мені аз ғана еркелеттің.
Сағым қуған сапарға аттандың ба?
Неге сонша біздерден ерте кеттің?

Толық оқу

Тараз

Абдрахман Асылбек

Кернейдің үні үзіліп,
Керуен көшкен тізіліп.
Сыңғыр да сыңғыр шолпысы,
Сұлулар күлген сызылып.

Толық оқу