Жүректің қылын шертетін
Жүректің қылын шертетін,
Неге отсың әнді бастамай,
Серпілтіп топты тастамай,
Есейіп кеткен ерте тым,
Жүректің қылын шертетін,
Неге отсың әнді бастамай,
Серпілтіп топты тастамай,
Есейіп кеткен ерте тым,
Шіркін, әсем май таңы-ай,
Гүлге оранған, әне, қыр.
Көктем сайын қайталай,
Жасау құрар дала бұл.
Көгілдір аспан,
Көгілдір теңіз,
Айналам бәрі көгілдір,
Сүйеді самал, сыйпайды беттен жеңіл нұр.
Құздардан құлдилап құлаңдар,
Биікке самғауды сұраңдар.
Ей, жастық, мұзбалақ қырандар,
Кеудемде сендерге арнаған,
Адам үшін...
Жыр-өмірге алғашқы қадам үшін.
Жастығымыз үшін...
Он жыл бірге гүлдеген достығымыз үшін.
Бір өзіңді теңедім,
Сүйдіретін Гүлге мен.
/Сенен басқа неге бұл,
Сұлу барын білмегем/.
Әніміз сай, жыр да сай,
Бірге ер жеттік құрдас-ай!
Көктемнің көркем бағында,
Берейікші бір жасай.
Кезімде жүзіндей алмастың,
Мұқалмас шабылса тасқа да.
Мезгілсіз мен ерте солмаспын,
Жүрмеспін дырдумен босқа, аға.
Көрмегелі еркеңді,
Болды-ау жүзі бір айдың.
Сылқыс жігіт, өзіңді,
(Болу керек төзімді),
Жүрекке өртенген,
Бір өпкен дару ма?
Іштей сыр шертем мен,
Қасымда аруға.
Балам,
Балам,
Көз нұрым, қарашығым,
Анашың жиды өзіңе бар асылын.
Қыздар, қыздар,
Тағатымды ұрлаған,
Қара көзің таусылмайтын жыр маған,
Қара көзің сыр ұқтырмай тұрмаған.
Жастық деген:
Ай мұңдасы әм сырласы екен ғой,
Той жиынның ән-жыр басы екен ғой.
Иран бақтың бұлбұл сазы екен ғой,
Он сегіз мезгіл екен,
Арнадан тасып, толар.
Он сегіз мезгіл екен,
Өртене ғашық болар.
Қызықпаймын басқаға,
Тарих қымбат мен үшін.
Баяндаймын шаттана
Бабалардың жеңісін.
Қарындашқа жолығып,
Шырақ айтты бірде кеп:
– Тұрмын көріп торығып,
Таусылыпсың мүлде, – деп.
Жапырақ сарғайғаны –
Қартайғаны.
Қара шаш ағарғаны –
Қартайғаны.
Егеумен егеу керек,
Көсеумен көсеу керек.
Тырмамен тырмала,
Араменен арала...
Өрістегі бұқаны
Көзі шалып алыстан,
Тасалап шөп, бұтаны
Атылды оған арыстан.
Батыр бастап жорықты,
Пана болған халқына,
Көрген түсін жорытты,
Ақылгөй ел қартына.
Ерте, ерте, ертеде,
Жері жәннат
Өлкеде,
Жаулары көп жан-жақта,
Күн жауайын деп тұр,
Батыр, мә, кәстөмің.
Өзіңнің желің бар баласың,
Тоңып қаласың.
Ерте-ерте, ертеде,
Қазірден көп бұрын,
Онда мына өлкеде,
Трамвайлар жоқ-тұғын.
Бір бала құртқа өш,
Берместен жұртқа еш,
Құрт көріп, бас салып,
Сорды да тамсанып,
Елтаңбасы елімнің
Неткен әйбат, әдемі.
Тұнығындай көңілді, -
Ортада аспан әлемі.
Көк байрағы бабамның –
Бүгінгі ұрпақ алауы.
Тірегі әке-баланың –
Қазақстан жалауы.
Әйнегі – күн,
Шатыры – аспан,
Кең далам асқақ.
Төсі толған егін,
Тіл үйрету бөбекке,
Басталады әлдиден.
Тіл үйрету керек пе,
Шығар тілі әлдимен.
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі