Өлеңдер жинағы - 652 бет

Қос кептер

Қалижан Бекхожин

Қос кептер күнде қонады,
Ауламды менің кең көріп.
Ауламның солар қонағы,
Сыйлаймын ылғи жем беріп.

Толық оқу

Ағама хат

Қалижан Бекхожин

Кейде жалғыз ойға батып кетемін...
Нұрымыз ғой екеуміз бір әкенің.
Бір ананың сүтін емдік, сенімен
Бір еді ғой сәби бесік мекенім.

Толық оқу

Менің көршілерім

Қалижан Бекхожин

Бір көршім бар — тұйық кәрі мұғалім,
Бір көршім бар — сыпайы әйел дәрігер.
Таңданамын мінезіне бұлардың,
Сөзге сараң, бірақ ылғи әбігер.

Толық оқу

Бозбалаға

Қалижан Бекхожин

Шағың ба бұл суынар,
Неге тұрсың қуарып?
Бақшада көп сұлулар,
Қайт көзіңді суарып.

Толық оқу

Қария мен балалар

Қалижан Бекхожин

Сипайды шал қырау басқан сақалын
Ақсақал деп шығарған сол атағын.
Жас балалар мәз-мереке қасында,
Қызығады тұлғасына атаның.

Толық оқу

Мұқанның өліміне

Қалижан Бекхожин

Көтеріп құз қайғыны тастар едім,
Болмаса құздан биік басқан өрің!
Әлемге қазақ даусын таратып сен,
Далама даңқ берген асқар едің.

Толық оқу

Түнгі теңізде

Қалижан Бекхожин

Теңбіл бетін айға тосып шымырлап,
Теңіз жатты. Жел жүгірді сыр ұрлап.
Ал жағада таулар тұйық тұр мүлгіп,
Сыртында тек сыбыр қаққан шырын бақ.

Толық оқу

Есімде

Қалижан Бекхожин

Есімде, сол бір шақтар еткен бірге,
Сонау жас ақындықтың көктемінде.
Көз тіктің сүйіп албырт достарыңмен,
Өлеңнің өрісіне, өткеліне.

Толық оқу

Бір қарындасқа

Қалижан Бекхожин

Жасырғандай құпия сыр ұясын,
Үнсіз ғана жаутаңдап жымиясың.
Бүккен сырдай ұрланып күндер өтер,
Бұл шағыңда несіне бұйығасың?

Толық оқу

Өзбек досыма

Қалижан Бекхожин

Ташкент бардым таңырқап,
Тамашасын көрдім мен.
Шадыман жұрт ән шырқап,
Гүл төгілген төрінен.

Толық оқу

Мерекелі жастарға

Қалижан Бекхожин

Сендердікі — шексіз дарқан атырап,
Сендердікі гүлдер мен жас жапырақ.
Сендердікі — ән шырқаған бұлбұл мен
Алтын күн де нұры түскен шашырап.

Толық оқу

Жыр сәлемі

Қалижан Бекхожин

Алтын дәнді вагондарға күй еріп,
Келді міне, өлең-жырлар тиеліп.
Асқан дана астанаға дастан ала,
Жарты жаһан жерімізді игеріп.

Толық оқу

Өлең

Қалижан Бекхожин

Қозыдай құз басына көгенделген,
Ағытасың
Тас бұлақты бөгеу көрген.
Жамырап жөнелмей ме

Толық оқу

Орыс ақынына

Қалижан Бекхожин

Сағынысып көрісемін сенімен,
Сеніменен жасамақпын серуен.
Зор Москва көшесінде шалқып бір,
Жалындауға поэзия лебімен.

Толық оқу

Арнау

Қалижан Бекхожин

Осы бір тебіренген арнау жырда
Толғанды тұнық жатқан арманым да.
Боз інген айрылғанда ботасынан,
Күйші де күңіреніп қалмады ма?

Толық оқу

Коммунистік партияға

Қалижан Бекхожин

Құйылса құрыш сөзден құз қаланып,
Толқыса теңеулерден теңіз терең,
Ұйқастар ормандарды қозғап ағып,
Ырғақтар жарысса тез поезбенен,—

Толық оқу

Ата мен атан

Қалижан Бекхожин

Тыңда, бөбек, жырымды,
Бұл бір аңыз бүгінгі.
Ертегі ме, бұл рас па?—
Түсін, жырмен сырлас та!

Толық оқу

Күзетші

Қалижан Бекхожин

Құздар жоқ қарағанды елеңдеткен,
Дал-дал боп, бет-бетімен белең кеткен.
Далбаның адырында, Ақшоқыда
Бір шал жүр жорға мініп өлеңдеткен.

Толық оқу

Маңырақ марқасқасы

Қалижан Бекхожин

Аққан бір жыр екен деп тау бұлағын,
Тағы да өлеңдетіп жаңғырамын.
Келгенде Асан ата маңайыңа,
Сен неге мұнарлы тау, маңырадың?

Толық оқу

Қызкеткен

Қалижан Бекхожин

Қарт адам келген бірге кемедегі
Толқындай ойын жылдам жебеледі:
— «Қызкеткен» мынау мүйіс, айтсам сырын,
Жырларың аңызына бөленеді.

Толық оқу

Кремль жырлайды

Қалижан Бекхожин

«Күй шертіп күллі жұрттың жүрегінде,
Ағылсын өзендердей жыр өмірге!»
Толғадық сол бір күйді, сырласқанда,
Аясы айдындай кең Кремльде.

Толық оқу

Ақсақ құлан

Қалижан Бекхожин

Алаша хан, Шошы хан,
Қырда құлан жосыған.
Құлан теуіп өлтірді,
Ажалын оның келтірді.

Толық оқу

Оз бәйгеден

Қалижан Бекхожин

Ағылып ВУЗ-ға жастар неше лек-лек,
Үміт үндер шалқиды көше гулеп:
— Мен инженер,
— Мен дәрігер,

Толық оқу