Өлеңдер жинағы - 657 бет

Қыз бен күйші

Әбділдә Тәжібаев

Көрген бір айналып қарардай,
Сұлу қыз қылықты ерке еді
Талайлар маңына бара алмай,
Көбінің жанын ол өртеді.

Толық оқу

Өсектің күші туралы

Әбділдә Тәжібаев

Қадірсіздің өсегі шаң сияқты,
Бір сілкінсең қалмайтын.
Қадірлінің өсегі заң сияқты,
Жалған десең нанбайтын.

Толық оқу

Өсу мен өшу

Әбділдә Тәжібаев

Әркім-ақ дәмелі өсуден,
Қорқады мезгілсіз өшуден.
Жүреді қанатты құсымсып,
Бұтақтан бұтаққа көшумен.

Толық оқу

Кеңесу

Әбділдә Тәжібаев

Сақалыма, шашыма қарайды да,
Білгірсымақ ағаға санайды да,
Ақыл сұрар жас жігіт, білмеймін мен.
Қолайсыз ба айтарым, қолайлы ма

Толық оқу

Кімді сүйем

Әбділдә Тәжібаев

Сүймеймін сұйықтарды кердеңдеген,
Өзіне өзге жұртты тең көрмеген.
Жүрсе де сымбаттымсып, қымбаттымсып,
Есітемін ішкі айқайын «Мен! Мен!» деген.

Толық оқу

Абайға еліктеп

Әбділдә Тәжібаев

Жетсек те жана дүниеге
Еліміз алған азаттық
Қолменен асар еттей-ақ,
Өзгерер емес қазақтық.

Толық оқу

Уақытқа

Әбділдә Тәжібаев

Көзімді алдың от боп жанған, маздаған,
Сөзімді алдың адам жанын қозғаған.
Үнімді алдың жоқтарды іздеп боздаған,
Өңімді алдың бүлдіршіндей тозбаған.

Толық оқу

Кеше, бүгін, ертең

Әбділдә Тәжібаев

Кеше ғана бала едім тәй-тәйлаған,
Көлеңкеммен жарысып айқайлаған.
Ұшқан құстың қанатын сұраушы едім
Өз тілімде, үлкенше айта алмаған.

Толық оқу

Өзім туралы

Әбділдә Тәжібаев

Атаққа мен алданбадым,
Ақшаға да жалданбадым.
Қарным тойса паңданбадым,
Қарным ашса қорланбадым.

Толық оқу

Желік

Әбділдә Тәжібаев

Жел айдайды желкенді,
Жел айдайды қаңбақты.
Сықырлатып сеңдерді
Бұрқыратар шаңдақты.

Толық оқу

Ойланшы

Әбділдә Тәжібаев

Күнді сүйем дейміз ғой жаурағанда,
Жаңбырға да ынтықпыз жаумағанда.
Күннен безіп қызынсақ құбыламыз,
Жаңбыр жауды - ақ зонтикке тығыламыз.

Толық оқу

Сұрақ пен жауап

Әбділдә Тәжібаев

– Тындырмапсың, тындырмапты достарың
Сонша алыстан ұзақ жасап келгенде,
Қайда, кәне бұл өмірге қосқаның,
Әлде мезгіл жаназасыз көмген бе?

Толық оқу

Бар екем

Әбділдә Тәжібаев

Апырым-ау, жоқ па, бармын ба,
Соға ма, жоқ па жүрегім?
Жоқ әлде тас боп қалдым ба,
Осы мен, достар, кім едім?

Толық оқу

Ол және мен

Әбділдә Тәжібаев

– Сен емес,- деді Ол маған,
– Мен емес,- дедім, иілдім.
– Иеңмін,- деді Ол маған,
– Нем сен,- дедім сиындым.

Толық оқу

Төтелер туралы

Әбділдә Тәжібаев

Төтелер көп қой, төтелер
Тікелей тартып жетелер.
Тозбасын десең табаның,
Төтемен тарт та кете бер.

Толық оқу

Өлді-тынды

Әбділдә Тәжібаев

Жұлқынып шықты да жігітім,
Ашты кеп дүниенің есігін.
Сөнбестей көрді де үмітін,
Естіртті ол әлемге шешімін:

Толық оқу

Ана

Әбділдә Тәжібаев

Жап-жас еді жарынан жесір қалғанда,
Одан ауыр күйік бар ма екен жалғанда.
Алған еді майданның қара қағазын
Жиырма үшке жасы жап-жаңа ғана толғанда.

Толық оқу

Дос ерлігі туралы

Әбділдә Тәжібаев

Мен сені не үшін дос деймін,
Өзіңнен өзгеге көшпеймін?
Жетерлік сенің де кемдігің,
Ұнайды әйтсе де ерлігің.

Толық оқу

Солдат сөйлейді

Әбділдә Тәжібаев

– Мен Терешков Владимир - солдатпын,
Еленаның өлді атанған ерімін.
Мен балта өтпес еменмін жапырақты
Жайсаң орман - қайсар орыс жерінің.

Толық оқу

Өткеннен

Әбділдә Тәжібаев

Қойшы деп сөз бастасам кеңескелі,
Көремін алыстағы белестерді.
Керемін қисық таяқ күйкі шалмен
Сағымда сарғылт тартқан елестерді.

Толық оқу

Ғашықтар

Әбділдә Тәжібаев

Жас қойшы жөнейді айдап күнде қойын,
Ешкімге сырын ашып айтпайды ойын.
Аулына белден аса бір қарайды,
Содан соң әннен аузы құрғамайды.

Толық оқу

Басшы туралы

Әбділдә Тәжібаев

Бір басшы бар өз ойын баяндаған,
Жалғыз сөзі жалтырап боялмаған.
Алдына әкеп ақ сырын ақтарады,
Жан қалмайды сезімі оянбаған.

Толық оқу

Кенен ақын үйінде

Әбділдә Тәжібаев

– Балалар, отырыңдар, дем алыңдар,
Шешейдің наны мен майын жеп алыңдар,
Түстеніп, асықпастан кетерсіңдер,
Қалаға содан соң да жетерсіңдер.

Толық оқу

Кездесу

Әбділдә Тәжібаев

Тамаша күн еді. Ашық күн.
Мен-дағы көзімді ашыппын.
Көремін көңлімнің көгінен
Бәрін де жақын мен қашықтың.

Толық оқу

Жұбану

Әбділдә Тәжібаев

Үйіне кірдім, көңіл де айттым келінге,
Қаралы жас қамыға маған қарап тұр.
Сыпырылған ойлар тұншығып жатыр көңілде,
Қабырғада секундты санап сағат тұр.

Толық оқу

Біздің үйде

Әбділдә Тәжібаев

– Тұр, папа, күн шықты, ояншы,
Бәрі әзір, дастарқан жайылды.
Тұр, папа, сергіші, жуыншы,
Іше ғой суытпай шайыңды.

Толық оқу

Осы мен

Әбділдә Тәжібаев

Осы мен қартайдым ба, кәйттім білем?
Бұлдырар көз әйнексіз көзім кілең.
Даусымның жоғалтыппын сыңғырлағын,
Сұрғылттау, сұңғылалау тартып рең.

Толық оқу

Ой үстінде

Әбділдә Тәжібаев

Кірген кезде ұйқыға бала-шаға
Абайды оқып отырып оңашада,
Кешегі мен бүгінге үңілем де
Таңданамын мынадай тамашаға:

Толық оқу

Әке

Әбділдә Тәжібаев

Оңды еді-ау әке деген жасымызда,
Түскен соң енді білдік басымызға.
Шалды шал отыратын көкешім деп,
Болсайшы әлі де әке қасымызда.

Толық оқу

Ұрпаққа

Әбділдә Тәжібаев

Ұрпағым, маған құлақ ас!
Мен ертерек өткен кәріңмін.
Бірақ мен де бармын ішінде
Жанағы айтқан әніңнің.

Толық оқу

Жаңа жылға

Әбділдә Тәжібаев

Жаңа жыл келді деп қуану
Оңай ма егде, жас адамға.
Жасырмай айтайын шынымды
Қиын-ақ... Қиын-ақ маған да.

Толық оқу

Қиял туралы

Әбділдә Тәжібаев

Қиял кеп кейде оралса аулақтағы,
Қиын ба ойдың отын лаулатпағы.
Жақсы арман кімнің жанын жылытпады,
Кімдерді төсегінде аунатпады.

Толық оқу

Қызық қой

Әбділдә Тәжібаев

Қызық қой адамның өмірі,
Өткен күн аққан су тәрізді.
Қанша рет өзгертіп өңімді,
Қанша рет бұзды екен қанымды...

Толық оқу

Көпір болсам

Әбділдә Тәжібаев

Ғасырлар өтсе үстімнен
Ауыр жүк тасыр шофер боп,
Мен тұра берсем астында
Темірден құйған көпір боп.

Толық оқу

Ұмытпаңдар

Әбділдә Тәжібаев

Қарт жырау айтып бітпей дастандарын,
Сезген соң шаршап жастық жастанғанын,
Жанына жайнаң қаға отырды кеп
Жас жыршы естіртуге достарға әнін.

Толық оқу

Жүзіп келем

Әбділдә Тәжібаев

Жүзіп келем, жүзіп келем өзенмен,
Жүрегімнің шаршағанын сезем мен.
Алып кетіп барады ағыс ықтатып,
Тербеп толқын тыншытпақшы ұйықтатып.

Толық оқу