Туған елім!
Ауылым-алтын бесігім!
Сенде ашылды алғаш есігім!
Туған жер - не деген керемет ең!
Өзіңе сай аяулы жан есімің!
Кешегіден бүгін
күнім сүреңсіз,
Қирап жатқан
қиялдарым жүгенсіз...
Ауылым-алтын бесігім!
Сенде ашылды алғаш есігім!
Туған жер - не деген керемет ең!
Өзіңе сай аяулы жан есімің!
Оян елім,Оян xалқым оянғын,
Ақиқаттың ақ түсіне боялғын.
Күндіз түні көзді ашуға шақырған да,
Сонда неге кері тарттың,неге жанды аяндың?
Шын еді менің сені ұнатқаным,
Сезіміңді жүрекпен сұратқаным.
Аспандағы жұлдызым секілденіп,
Ұната берген сайын жырақтадың.
Етегімен көк суды кешіп жүріп,
Талай-талай ұл-қызды өсірді ұлт.
Қара басын тау менен тасқа ұрса да,
Қалдырған жоқ жетім мен жесір қылып.
Айда жүрген тауықты
Менің анам сауыпты
Сүтін оның қымыз ғып
Айран да жасап алыпты
Тілім менің – тұғырым биіктегі,
Мәңгі бақи өтермін сүйіп сені.
Өмірімді қисада талай жаулар,
Құдіретті тілімді қиыппа еді.
Сүймесе егер жалынба,
Күн-түн ойлап,сағынба.
Кетсе кетсін қайтесің,
Өзгелер бар жаныңда.
Әкем дара тұлға, дана тұлға,
Өзіңізбен ұлыңыз мақтануда!
Бойымызға қасиетіңізді сіңірумен,
Өтіпті міне уақыт, жас шағымда!
Жатқызбайды кеудемде бұлқыныстар,
Бұлқыныстар – өмірге құлшыныстар.
Қарауытқан тұманмен жағаласам,
Үміт оты сөнбеген ұмтылыс бар.
О дариға, жарын күткен жас келін,
Ол кезде сен гүлдей нәзік,жас та едің.
Түнгі аспанда жұлдыз күліп, ай туса,
Көз алдыма келер сенің қас-көзің.
Жəудіреген күздің жанар-жүрегі
Сары түстер əлеміне тұнғанда...
Сағыныдым ба, неге жаным жүдеді?
Жапырақтан жаңбыр жауып тұрғанда?!.
Боз таулар бұлдырайды үнсіз ғана,
Батқанда көкжиектен күн сыздана.
Алқызыл өртке оранып теңіз беті,
Толқын көрпе оранды Күн-Қыз бала...
Қымбаттауда бәрінің де бағасы,
Халқымыздың болмай тұр-ау шарасы...
Шарықтаған бағалардан өзгерек,
Арзандаған адамдардың санасы.
Қызы екен Тастанбектің ақын Сара
Бәйгеден күнде келген жалғыз қара.
Қыз да болса адамның жүйрігі екен
Көрмедім сөзді адамды ондай дана.
Уа халқым! Менің де бар айтарым,
Құлақ салшы, ағайын-дос , қазағым, ...
Не болды екен көңілім тыншымайды,
Ететін адам бар ма көңілімді гүл шырайлы,
Сенімен мен әрдайым болғым келед,
Қарсы алғым да келеді бірге күн мен айды.
Сен менің күнім едің жарқыраған,
Таласып таңмен бірге қоса атқан. ...
Жиырма бес – дариға-жас менен де өттi,
Жастық шақ алаңдатты, елеңдеттi.
Қуаныш сыйлап менiң бойыма шақ,
Маған лайық мұң болып өлеңдеттi.
Армысың қара халқым,пана халқым,
Бір балаң шырылдаса болар хақың.
Азанда естіп едім бір әңгіме,
Түйгені көп болғандай білер жанның.
Итермеші, бауырым, көкіректен,
Сөз сүйекті барады, тесіп еттен.
Өз еліңде өзіңді өгейсіту -
Қиын екен, тірідей жетім еткен...
Көргенде күн көктемнің жауын күнін,
Сеземін мұзбалақтың сауын- жырын.
Жел соқса, дауысынан қарағайдың,
Дауылпаздың естимін, дауыл-жырын...
Таң алдында түн жәннатқа малынып,
Тамшы тұнған жас құрақ гүл жамылып...
Көкте жұлдыз жасырынбақ ойнайды,
Ай артынан жалғыз шолпан табылып...
Сағынып жүрек,самарқау сəтті сезінген
Сандалып, мынау, сая таппады-ау, өмірден
Сары күздей боп, сарғайып жүрген қызыңды
Сағындың ба, ана, бір тамшы төгіп көзіңнен?!
Менің Қазақстанымның аспаны көк -
Көк тәңірінің құдіретінен жаралған.
Көк күмбезінде, көк байрақ тіккен қазағым -
Көкбөрі текті, түбім түркіден таралған...
Сен де бір адам пендесің,
Құлсың құлқын жеңгесін
Ынсабың жоқ, есеп жоқ
Иманды іске кендесің
Намысы жоқ құ пақыр,
Жаңбырсыз қалған жер тақыр
Арамтамақ асқа қол салған
Іссіз, мұңсыз құр жатыр
Аға сені тырна деп ем- қара құмға басын тыққан,
Қорқау деп ем- сыртымнан сұм азу сұққан.
Сен ержүрек батыр болып шықтың аға
Ақымағың мен болдым, енді ғана сырыңды ұққан.
Жүрмісің аман-есен, жеңгелерім,
Өзіңе қандай жанды теңгерермін.
Әзілің шалқып жатқан шалқардайын,
Толқынды құшақтаған мен кемерің.
Көзім шалды, келді дыбыс алыстан,
Қиқулдаған жалғыз аққу құсынан.
Жылайды ол зарлап көкке ұшады,
Зарлағаны барлық жерге тарады.
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
- Абдраманов Арсланбек
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі