Басымды айналдырды-ау мұң аптабы
Басымды айналдырды-ау мұң аптабы,
еніп ем тәтті қиял құшағына.
Жаныма жақындамай жырақтады
арманым ақ сағымға ұсады да.
Балықшы қыздың әні
Асыр сап өстім ерке көк теңізде,
Жап - жас қыз – балықшы! – деп, сөкпеңіз де!
Алыссақ асау толқын құшағында,
ерігіп жүргеміз жоқ текке біз де.
Жақсы өлең
Көңілім өлең сиқырын жүр аңғармай:
өмір кешіп, қалғандай шырақ жанбай
отырамын жабырқап, жүдеп көңіл,
мұң, ыза, наз жиналып жүрекке кіл.
Көз алмай неге қарайсың
Көрмеген бұрын кісің бе ем,
қадалды неге жанарың?
Көп жанның мынау ішінен
көз алмай неге қарадың?!
Бойыңды жастай түзедің
Бойыңды жастай түзедің –
қылықты, сәнді қыз едің,
жаныңа, сұлу көркіңе
ұмтылып өткен жүз ерін.
Тағы да көктем келді
Тағы да көктем келді,
бал сезімдерге, сал сезімдерге ұран сап,
өткінші ғұмырдай қылықтары мол бұлаң шақ!
Көн көңілдер де теңіз боп көлкіп кетіпті-ау
Жақсы адамды қадірлеуге
Жақсы адамды қадірлеуге
көңіл жетпей, ой жетпей,
итереміз жанын жеуге,
толқын жеген көйлектей.
Ажарлы біреу көрсең, “ғашықпын” деп
Ажарлы біреу көрсең, “ғашықпын” деп,
соны бір қаратуға асықтың кеп.
Сеніммен ол жүрегін ұсынғанда,
таптадың, жан жігерін жасыттың бек.
Қараңыздар ізетпен қыз бала деп
Қараңыздар ізетпен қыз бала деп,
бұлданбаймын мен бірақ сыздана кеп.
Азаматсып топтарда билік құрып,
сыйлағанға масайрап бұзбан әдеп.
Шаттық қайда, ән қайда аласұрған
Шаттық қайда, ән қайда аласұрған?
Түндер қайда ұйқыны таң асырған?
Байланғандай тіл-аузым тұншығамын
шалға тиген байғұстай шарасыздан.
Әйелдің монологы
Сенің от құшағыңда
дүниені ұмытып талқысыдым.
Жүрегімді өртеді жан ыстығың.
Мынау байтақ әлемде тек екеуміз
Өкініш пен қасірет
Сөз қадірін ұқпайтын
көшің болған өкініш.
Биліктіні ықтайтын
досың болған өкініш.
Кеудеңе кек келгенде
Кеудеңе кек келгенде,
төріңде ой жатпайды.
Қанағат кеткен жерде,
қиянат ойнақтайды.
Ұнатып ем...
Жасымнан ұнатып ем бір жігітті,
сүюдің қиындығын кім біліпті.
Көз қырын тастамай ол өте берді,
жүрекке арқалатып нұрлы үмітті.
Мен саған сыр айтамын
Мен саған сыр айтамын:
біреулердің қайтеміз құр айтағын,
сезе тұрып қайғысын соңындағы;
білеміз ғой - қателік со жылдағы,
Қырдағы қыс
Түнімен долы дауыл құрыстаған
секілді арыстандай жыны ұстаған.
Жамылып ақ көрпесін енді ғана
маужырап байтақ дала тыныстаған.
- Конфуций
- Эдвард Дж. Стиглиц
- Нельсон Мандела
- Конфуций
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі