Өлең, жыр, ақындар

Ілмек бойынша іздеу


Мақалалар (7) Өлеңдер (51) Жоспарлар (4)

Ана — үнсіз жылу

Ана деген — қадірлі ғой әрқашан,
Қанша сөз болса дағы жан-жақтан,
Алмастырмас орнын ешкім және ешқашан.
Жүрек соғар ана деген есіммен,

Толық

Анашыма

Анашым деуші едің ғой «бал бөбегім»,
Құлақта сол бір айтқан сазды өлеңің.
Ең алғаш жыр жазғанда өзің жайлы,
Шимайлап,​ есімде көп жөндегенім.

Толық

Анашым….

Анашым - Таджибой Әсел
Анашым жырым едің.
Жанымның төріндегі нұрым едің,
Сен барда шуағым шашылып тұр,

Толық

Бәрі де, Ана

Бәрі де, Ана,
Бір өзіңнен басталды.
Сен деп жаздым алғаш өлең дастанды.
Қуандым ба,

Толық

Ана қолы

Атырдық танды көз ілмей,
Арылдық біраз кірбіңнен.
Сонау бір —
Сәби кезімдей,

Толық

Ана

Анашым -алақаның аялы.
Көңілің бар бәйтеректей саялы.
Барлық адам теріс қарап кеткенде
Анаң ғана құшағын кең жаяды.

Толық

Анам-ай

Анам ай,
Жан едің ғой ісі бөлек.
Жаятын дасханын кісіге деп,
Балаңды ойлап жүрсің, кетсең дағы,

Толық

Анашым

Анашым!
Асыл анам, есіл анам,
Елжіреп есіркеймін, есіме алам.
Мен үшін сен суалтқан ақ сүтіңді

Толық

Ана

Арманыңды ақтармын ба жүрегімде тербесем?
Айға сіңілі, қарындассың қасиетті Жерге сен.
Мен өзіңді теңдесі жоқ құдірет деп түсінем,
Сендік қуат мың есе артық Жердің тарту күшінен.

Толық

Анама

Өмірімнің қап-қараңғы түнінде,
Еш не білмес түсім бе я өңім бе
Оң менен сол, от пенен су айырмас,
Күшсіз, әлсіз, есім білмес күнімде,

Толық