Атам менің орманшы
«Не жетеді ұшқанға?!
Тамаша ғой, көрейік.
Келіп жатқан құстарға
Ұя жасап берейік.
Орманның біз қорғаны
– Орман кімнің орманы,
Кімдер оның қорғаны?!
– Орман – Адам орманы,
Бізбіз оның қорғаны!
Ұятты мен ұятсыз
Білмейтін бала ұятты –
Ойнауға басы жеткенмен,
Ойлауға басы жетпейтін
Жабайы маймыл сияқты.
Құстар, қайтып келіңдер
Қимас әнге салады,
Құстар қайтып барады.
«Қош болыңдар!» дегендей,
Қанаттарын қағады.
Әкем — асқар тауым
Төбесінде бұлт аунар,
Жер бетінде тұр таулар.
Бірақ, мына мен үшін,
Бәрінен биік бір тау бар.
Тұраптың ұсынысы
Ет астық бiз, пiсiрдiк,
Табаққа оны түсiрдiк.
– Алыңыз, – деп, – алыңыз, –
Жемек болдық бəрiмiз.
Наурыз тойын тойлаймыз
Алақай-ау, балалар,
Айналаға қараңдар:
Бұлттар төгіп көктен нұр,
Гүл тағынып көктем жүр.
Бір әріптің кесірі
Үй маңынан шеткері
Тұрған берік байлауда
Бесті атымды ерттедім,
Бармақшы боп жайлауға.
Құрқылтайдың ұясы
Есік жасап төр жақтан,
Шегесіз нық орнатқан
Құрқылтайдың ұясы
Аумайды екен қолғаптан.
- Төлепбек Жантай
- Конфуций
- Имам Раббани
- Имам Раббани
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі