Өлең, жыр, ақындар

Революция жаңғырығы

  • Bain
  • 23.04.2015
  • 1
  • 3
  • 43811
Екі дүние ерегісіп жатқанда
Сұңқар құлап жартасқа,
Дауыл тұрған шақтарда,
Күшігендер ақпанда,
Сай,жыраны паналап,
Жемтік іздеп баққанда,
Жұмыр жерді аралап,
Кетті бір үн ғаламат.
Ұшты ақнық Дауылпаз
Қанатына жүк артқан.
Қалды тобыр мұнартқан,
Сұлулардың иісіне құмартқан
Қалды небір кеселдер:
Қорқақ. күншіл, мешелдер,
Бола алмаған көсемдер,
Көбік езу шешендер.
Соқты дауыл үйіріп,
Ұшты жасын, жай-оттар.
Болаттан құрсау киініп,
Шықты жалаңаяқтар.
«Дауыл бұлтты тіледі...»
Үндеген сонда кім еді?
Ол - Данконың жүрегі,
Ол - Еділдің ұлы еді.
Революция байрағын
Қанатына қыстырған
Дауыл бұлтты серпеді!
Жаратылған ұшқыннан
Ол - алапат өрт еді.
Құдіретіне Адамның
Дауылпаз басын иеді.
Горький - ұлы заманның
Ұрпаққа тартқан сыйы еді.
Горький - ойлар тартысы,
Ақиқат пен ардың ұлы.
Горький - революция жаршысы,
Революция жаңғырығы!



Пікірлер (3)

Нургул

Өте жақсы

Нуртай

Кушты екен!

Айша

Революция жаңғырығы

Пікір қалдырыңыз

Бөз орамал

  • 0
  • 1

— Живописьтің тұла бойы тұнып тұрған тарих,
Живописьті көзбен емес, көңілмен де танық.
Живопись — ол айғайлаған өлеңі емес ақынның,
Сыры ішінде, тілі ішінде өрнегі той ақылдың!

Толық

Музаға

  • 1
  • 5

Отырғанын қарашы күйім келмей,
Қайда кеттің?
О, Муза! Құйын желдей.
Аузымды ашсам өкпемнен жел үреді,

Толық

Адамды адам түсінбеу -- бір ақырет

  • 1
  • 6

Адамды адам түсінбеу -- бір ақырет.
Ойлы жас, түсініпсің, рақмет!
Рақмет!
Жассың ғой жалыны мол,

Толық

Қарап көріңіз