Өлең, жыр, ақындар

Тауға келсең

  • Bain
  • 24.04.2015
  • 1
  • 4
  • 31757
Тауға келсең, қыста емес,
Күзде келгін!
Қарсы алдыңнан табылар іздегенің.
Жапырақтың көресің әлі-дағы,
Тіршіліктен күдерін үзбегенін.
Ойландырар шақ қой бір - күз дегенің.
Ойландырар күз деген - кіші бесін,
Күн төбеңнен ауғанын түсінесің.
Ескі жұртты көргенде жайлаудағы,
Құлын да жоқ желіде байлаудағы,
Шыдап баққын, бір сәтке мүсірерсің!
Жазынды еске жабығып түсірерсің.
Жадыда кеп жалпақ жаз, бақ - мекенің,
Түсінесің думанды шақ та өтерін.
Құлақ түріп, қурайдың ызыңына,
Ұғынасың өмірдің тәтті екенін.



Пікірлер (4)

Кәусар

Өте тамаша әрі көңілге қонымды маған ұнады

Али

Мұқағали Мақатаевтың Тауға келсең өлеңі ұнады, рахмет!

Әмір

Өте керемет Нұрасыл досым айттты

Қаламқас

Мұқағали Мақатаевтың «Тауға келсең» — өмірдің мәні мен табиғаттың көркемдігін терең сезіндіретін көркем поэзия! Бұл өлеңде ақын табиғат пен адам өмірінің байланысын, уақыттың ағысымен адам жүрегінің түйсігін, өткен мен болашаққа деген үмітті нәзік тілмен бейнелейді. Күздің салқын самалы, жапырақтың сыбыры, жыр мен естеліктің арасындағы үндестік — бәрі де оқырманды ойландыруға шақырады.

Өлеңдегі «Тауға келсең, қыста емес, күзде келгін!» деген эмотивті шақыру — адамға өмірдің өткінші сәттерін сезініп, әр мезгілдің өзіндік сұлулығын бағалауға үндейді. Бұл — қазақ поэзиясының рухани байлығы мен эстетикалық мәнін көрсететін шығармалардың бірі.

Мұндай ұлттық әдебиеттің классикалық өлеңдері туралы пікірлерді бөлісу — қазақша поэзияның интернеттегі көрінуін арттыруға, оқырмандардың поэзияға деген қызығушылығын оятуға және әдеби мұраны бағалауға үлкен үлес қосады!

Пікір қалдырыңыз

Ғашықпын!

  • 1
  • 66

Ғашықпын!
Шын ғашықпын сол адамға!
Мен болмасам, болмайын. Сол аман ба!?
О, тәңірім! Неткен жан қайрылмайтын!

Толық

Қойлы ауылда

  • 1
  • 2

Жел тұрып күзгі салқын таза ауадан.
Түңлігін киіз үйдің мазалаған.
Әкесі қой күзетіп, мылтық атса,
Жас сәби үйде жатып мәз-ау оған.

Толық

Үзіліп түскен алмадай

  • 1
  • 5

Үзіліп түскен алмадай,
Үзіліп көңіл қалғаны-ай!
Арыма басқан таңбадай,
Арылмай қойды-ау дау-дамай!

Толық

Қарап көріңіз