Өлең, жыр, ақындар

Үйренсең де, ұқсама!

  • 25.05.2019
  • 0
  • 0
  • 1457
Сырбайға

Құрдастай ойнап онымен,
Інідей жүрдім именіп.
Жаралы сол қолымен
Жіберсе жақтан бір періп.
Бетіме ыстық нұр теуіп
Көзімнен оттар ұшатын.
Уатып, қолмен көтеріп
Төсіне қайта қысатын.
Тапқасын құрдас, ағаны,
Жанынан қалғым келмейтін.
Кетуші ек кезіп даланы,
Көруге ғажап жер көркін.
Киімді кидім сол құсап,
Сондай ғып қойдым шашымды.
Қызық - ау сол бір сәби шақ.
Айнытпаушы ем даусымды.
Бір күні басын шайқады ол: —
Өз қалпыңа түс, бала!
Өзіңше үнмен айтар бол,
Үйренсең де, ұқсама!
Арада жылдар өтті көп,
Ажырадық біз содан.
Өзіме өзім бердім серт
Деп енді оған ұқсаман.
Ақын екен ол сонда,
Кейін ұғып, болжадым.
Жақсы жырдың соңына
Көрдім қойған қолдарын.
Кездестік кейін екеуміз,
Жыр үйінің ішінен.
Баяғы айтқан сертімді
Қайталай бердім ішімнен.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Табрида тамашалары

  • 0
  • 0

Қырмызы Қырым, тау Қырым,
Қызығың неткен көп еді.
Жұпарға толы бауырын,
Қай жомарт күнде себеді?!

Толық

Рақмет, көлеңкем

  • 0
  • 0

— Мен келгелі пунктке
Үш сауымы биенің.
Қайда жүрдің күндікке,
Бар ма істер бір емің?? —

Толық

Аға атымен

  • 0
  • 0


Уақыт-ай,
ойыншы екенсің, Тақанды ұтқан,
Кеп-кеше екпінімен атан жыққан,
Шыңғыртып дізеге сап асауларды

Толық

Қарап көріңіз