Өлең, жыр, ақындар

Табрида тамашалары

  • 28.05.2019
  • 0
  • 0
  • 1093
ҚЫРЫМ

Қырмызы Қырым, тау Қырым,
Қызығың неткен көп еді.
Жұпарға толы бауырын,
Қай жомарт күнде себеді?!
Табиғат ана қойнында,
Ерекше туған қай қызсың?!
Неге сен, әттең, көп емес,
Неге сен, әттең, жалғызсың?!
Атақты Қырым, бай Қырым,
Төбеңе сенің жақын күн.
Қалдың - ау алып сан жырын
Қызыққан саған ақынның.
Деуші едік мақтар сондайлық
Соншама құнды жер ме екен.
Денсаулық деген зор байлық
Түп-түгел өзі сенде екен.
Толы бір тарих әр тасың
Оқимын оймен, жүгінем.
Сиқырмен ғажап тартасың
Кісіні жердің түбінен.
Мен сайрандап сауықтым,
Сен кідірмей бар, жолдас!
Қырымы бар халықтың
Дені қалай сау болмас!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Үйренсең де, ұқсама!

  • 0
  • 0

Құрдастай ойнап онымен,
Інідей жүрдім именіп.
Жаралы сол қолымен
Жіберсе жақтан бір періп.

Толық

Жазған жырым

  • 0
  • 0

Жазған жырым, - жалғыз далам,
өзге емес,
Қырымда да, Хиуада да көзге елес.
Елімді мен еркіндіктей сағынып,

Толық

Жер төбесі — «Көкиық»

  • 0
  • 0

Білмеймін — бармысың сен басқа жақта,
Білмеймін — таныспысың көп қазаққа,
Басынд іздеп барып шыққан сайын
Баяғы жолығамын жастық шаққа.

Толық

Қарап көріңіз