Күзгі бұлт

Құдіреттің сусындай боп,
Қас-қабағы жалбырап
Түнергенде, қорқыныштан
Дір-дір етті тал, құрақ.
Шықпады ма иесінің
Көңілінен бұлт, пақыр
Жырта салды.
Жер аңсаған
Бал шәрбатын жұтты ақыр.
Бұлт ызақор
Бұлқан-талқан,
Долы ұлдай еңіреп
Күн көңілшек.
Күліп еді,
Жайнап кетті төңірек.

Ақтау, 25.11.04 ж.

---