Өлең, жыр, ақындар

Алыста мұнарланған тау шыңдары...

  • 01.06.2019
  • 0
  • 0
  • 2712
Алыста мұнарланған тау шыңдары,
Ойларым сен туралы таусылмады...
(Таусылмас арманыма, тауларыма
Келемін естірте алмай даусымды әлі.)

Сол тауға өрмелеген жол шұбалып,
Өрмелеп сапар шекті ойшы халық.
Бір ойдан бір ой биік, ей қырандар,
Мен үшін ең биікке қоншы барып.

Арман-ай!... Сол екен ғой биік деген,
Биіктер еншісіне тиіпті өлең.
Биіктеп шығып алған асқар шыңдар
Қарайды қарлы басын иіп төмен.

Не жетсін иықтасып теңескенге,
Ырзамын: топырағыма сен өскенге.
Төбемнен қарағанды сүймеймін мен,
Еңкейме, мойның талар кеңескенде.

Әкетші екпінді жел, даусымды әрі!
Ойларым тағы, тағы... таусылмады,
Жолым да таусылмасын... тұршы солай,
Алыстан мұнарытып тау шыңдары!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тағы да, тағы да бір жыр бастайын

  • 0
  • 0

Тағы да, тағы да бір жыр бастайын,
Тыңдады, құрдас терек, сырлас қайың:
Өлең бар әр бұтақта жүз жапырақ,
Өмір бар жүз драма бір бас сайын.

Толық

Көкжиектен көтерді күн кірпігін...

  • 0
  • 0

Көкжиектен көтерді күн кірпігін.
Ерке сұлу күле оянды құрбысы-ау.
Шәлі-бұлттың мойнына іліп жыртығын
Күн сәулесін қабыл алып тұрды тау.

Толық

Жанып тұрып бір өлең оқыр едім мен оған

  • 0
  • 0

Жанып тұрып бір өлең оқыр едім мен оған
алып келіп қаладан, не суырып санадан.
Оқыр едім, әттең-ай, оқыр едім — ұқпайды,
жырды ұқпайтын кісіден махаббат та шықпайды.

Толық

Қарап көріңіз