Өлең, жыр, ақындар

Жағада жалғыз қап, жабықтым

  • 02.06.2019
  • 0
  • 0
  • 1574
Жағада жалғыз қап, жабықтым,
Сен болсаң, мұң білмей күлер ем.
Өмірім өзіңсіз бос екен, жаңа ұқтым.
Сол жайлы бұл өлең.
Құшардай сен кенет мені кеп,
Толқынға жақындап үмітпен,
Сағындым, келсеңші берірек,
Таңдаулым қазақта жігіттен.
Бұл өлең сағыныш жайында
Дегенім, сен жайлы білерсің.
Бәлкім сол алдағы уайым да,
Өмірім – реңсіз.
Теңізге соны айттым, жасырмай,
Ол маған сенгендей, зор үнмен.
Шағала ән салды қасымда,
Бағымды әйгілеп сорыммен.
Сағыныш сен десе төзімсіз,
Жанымда қайтсем сен жүрер ең?
Жағада қапасты күй кештім өзіңсіз,
Сол жайлы бұл өлең.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қысқы қала түнереді, күлмейді

  • 0
  • 0

Қысқы қала түнереді, күлмейді,
Мен қысылдым қуануға жарамай.
Сен жайлы ешкім ештеңе де білмейді,
Алғашқы қар жауған кезде далада.

Толық

Сенсіз қалып жабықтым

  • 0
  • 0

Сенсіз қалып жабықтым,
Қараңғы боп жарық күн.
Ертегіге сол кез айналды ма?
Бар бағым – сен,

Толық

Арман

  • 0
  • 0

Арманды іздеуден шаршадым,
Қырандар көкке іліп әкеткен.
Естайдай бір сүйер жар — сағым.
Қалғаны сезімді кекеткен.

Толық

Қарап көріңіз