Өлең, жыр, ақындар

Жаңбыр жауса, қататындай Алматы үн

  • 10.06.2019
  • 0
  • 0
  • 2302
Жаңбыр жауса, қататындай Алматы үн
(көкірегіне қалдырыпты мәңгі атын)
Мұңданады туған жерден кете алмай,
Тұлданады жетеріне жете алмай,
Шырмалады жер-шідерге сорлы ақын.

Алматысыз жетпейтіндей бірдеңе
Қайғы-құмда қайырлаулы жыр-кеме
Тума бауыр тапса-дағы көңілін
Торығумен өткізуде өмірін
Туған ауыл дейтін «Ұлы» түрмеде...

Арман ойы болғанменен мәңгі ұлы,
Алматымен тоқайласпай тағдыры.
Кеселі көп, нөсері жоқ өлкеде
Сағыныштан жан-жүрегі өртене
Жанарының тиылмайды жаңбыры ...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ұлылармен ұғысу (Абайға)

  • 0
  • 0

Ақылдан аққан ақжарма
Ағытқан кезде арнасын,
Орынсыз жерде одыраңдатпас
Алтыннан асыл алмасым.

Толық

Жақсы көрген соң иемденіп ем сыртыңнан

  • 0
  • 0

Жақсы көрген соң иемденіп ем сыртыңнан,
Бұйрмағайсың айыпқа.
Жүректі мынау өзіңе қарай бұлқынған,
Лақтыра алмадым Жайыққа...

Толық

Тас қабірге тіл бітсе...

  • 0
  • 0

Мен өлермін..,
Қанжығама қайғымды байлап алып,
Жауым күлер со сәтті пайдаланып.
Жайық жылар, жабырқап, жайлап ағып,

Толық

Қарап көріңіз