Айырылдым сенен сүйген жар

Қара көзің мөлдіреп,
"Хош" дедің, сәулем, қарағым,
"Шын кеттің бе" дегендей
Артымнан ұзақ қарадың.
"Айырылдым сенен, сүйген жар,
Көретін күн жуық па",—
Дегендей сенсіз дүние тар,
Түсіңді салдың суыққа.
Сонда сенің сырыңды,
Ішпен үнсіз түсіндім,
Сондағы түйген сырымды
Есіме бүгін түсірдім.
Қайырылып ойды жіберіп,
Қарастырдым сол күнді,
Қайтайын деп бір көріп,
Ойын мен күлкі мол түнді.
Осы мұңлы өлеңді,
Жаздым жүрек емі үшін,
Таппасам рахат бұл жанды,
Бергендеймін сен үшін.
Айырылған жар алыста,
Сенде мендей зармысың,
Әлде үздің бе күдерді,
Жат біреуге жармысың,
Әлде есіңде мен болып,
Мұңайып жалғыз жылайсың.
Меруерттей жас төгілтіп,
Алма бетті шылайсың.
Онда екеуміз ортақпыз,
Қайғы мен қызық сәулеге,
Қытымыр заман талқысы
Салған бізді әуреге.