Нөсер артынан

Найзағай оты жарқылдап,
Нөсер жауды селдетіп,
Сайда сулар сарқырап
Күн де ашылды желдетіл.
Бұлтты түріп, жел қуып,
Аспан шайдай ашылды,
Жердің шаңын сел жуып
Тозаң да ұшпай басылды.
Қара көк аспан мөлдіреп,
Қоңыр самал есті жел,
Кілемдей жайнап төңірек
Күлім қақты туған жер.
Сол бір сәтте жүректі
Кетті билеп бір сенім,
Сол екен ғой құдіретті
Еңбек істеп жүрсе кім.

1946

---