Мағынасыз құр даурық

(Кейбір есер жолдасқа)

Өз үніне өзі мәз боп,
Даңғырлаған қос қуыс,
Желден жеңіл шиыры көп,
Түйір тұрмас бос уыс.
Ертеңгің де бүгінгің ғой
Несі медеу несиең.
Өрісі жоқ құр қайыршы ой
Қымбат болмақ не ісімен.
Оған сеніп осы тұлға,
Болады деп кім сенбек.
Елді мінеп тізген қылға
Жапқан жалаң кімге ермек.
Ертең берер асылыңды,
Бүгін несін сүрлейсің.
Өз бойыңнан көрмей мінді
Жатты неге кірлейсің.
Тұрпатына тұрмас тонға
Киемін деп сұғынба.
Есті қауым айтқан оңға,
Бармай орға жығылма.
Бір жығылсаң тұра алмассың,
Халық өрі қақпандай.
Заман бетін бұра алмассың,
Қор боп жүрме сақтанбай.