Өлең, жыр, ақындар

Қолғап

  • 22.07.2019
  • 0
  • 0
  • 2684
Ойсыз бала оқыста
Атып ұрды қоқысқа
Киіп жүрген қолғабын:
«Енді суық болмайды,
Енді қолым тоңбайды,
Гүл жапты қыр жондарды,
Қолғап сонда балаға
Жалынышпен қадала,
Деді: «Ақымақ болмағын
Көктем мен жаз, күз де
Қайта оралып қыс жетер,
Суытпай ма сонда күн?»
Бала айтқанға көнген бе?
Тағы да қыс келгенде,
Таппады іздеп қолғабын
Соғып қардан аққала,
Жүргенде ойнап шаттана
Сезбей қалды тоңғанын,
Алды үсітіп қолдарын.
* * *
Ей, балақай, көктемде
Қолғабыңды тығып қой.
Қайта бұрқап бөктерде,
Қыс келерін біліп қой.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Уқалау

  • 0
  • 0

Айламен алып еркіңді,
Өтірік емдер дертіңді,
Барсаң сен балгер-бақсыға.
Балқытып бүкіл тәніңді,

Толық

Шыңдағы шынарым-ай

  • 0
  • 0

Түсіме енесің де,
Жақындап келесің де,
Кетесің сағымданып,
Әлде бұл елесің бе?

Толық

Сатылған бейіт

  • 0
  • 0

Бір ақсақал қартайғанда,
Бойдан қуат-әл тайғанда,
Өзіне арнап бейіт соқты,
Жатайын деп жантайғанда.

Толық

Қарап көріңіз