Өлең, жыр, ақындар

Қолғап

  • 22.07.2019
  • 0
  • 0
  • 2246
Ойсыз бала оқыста
Атып ұрды қоқысқа
Киіп жүрген қолғабын:
«Енді суық болмайды,
Енді қолым тоңбайды,
Гүл жапты қыр жондарды,
Қолғап сонда балаға
Жалынышпен қадала,
Деді: «Ақымақ болмағын
Көктем мен жаз, күз де
Қайта оралып қыс жетер,
Суытпай ма сонда күн?»
Бала айтқанға көнген бе?
Тағы да қыс келгенде,
Таппады іздеп қолғабын
Соғып қардан аққала,
Жүргенде ойнап шаттана
Сезбей қалды тоңғанын,
Алды үсітіп қолдарын.
* * *
Ей, балақай, көктемде
Қолғабыңды тығып қой.
Қайта бұрқап бөктерде,
Қыс келерін біліп қой.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мәңгі күдік

  • 0
  • 0

Атқызғанмен қаншама үміт таңды,
Керуендер қаншама тұрып қалды?
Қуанышты қаншама болғанымен,
Адамзаттың ғұмыры күдік мәңгі.

Толық

Отан

  • 0
  • 0

Отанымды оттан ыстық сүйемін,
Сол үшін де отқа түсем, күйемін.
Отанымнан өзге менің жерім жоқ,
Туған жердің топырағы да киелі.

Толық

Болаттың ауруы

  • 0
  • 0

Тұр орныңнан, қарағым,
Тұршы, Болат, – десек те,
«Ауырды», – деп тамағым,
Жатып алды төсекте.

Толық

Қарап көріңіз