Өлең, жыр, ақындар

Жел мен жантақ

  • 26.07.2019
  • 0
  • 0
  • 1288
Бірде гулеп жел тұрып,
Екпіндей кеп ентігіп,
Жапандағы жантаққа
Былай деді желпініп:
– Бұл жерде сен неге өстің?
Айнала тас, белес, құм.
Жазда аптап, қапырық,
Саған жайлы емес тым.
Қыста боран ұлиды,
Бойың кәйтіп жылиды?
Күш-қуатың әлсіреп,
Денсаулығың құриды.
Белес-белес белдер бар,
Жерұйық бір жерлер бар.
Бау-бақшасы жайқалған,
Айдын шалқар көлдер бар.
Қас болмасаң өзіңе,
Илан айтқан сөзіме.
Жүрші, Сол бір жерлерді
Көрсетейін көзіңе.
Салынбады жалтаққа,
Кесіп айтты жантақ та:
– Қанша жақсы болса да,
Бара алмаймын ол жаққа.
Осы жерде тудым мен,
Арасында құмның кең.
Жылу берген жаныма,
Ыстық күнін сүйдім мен.
Жанға жайлы жапаным,
Өзге елде жоқ шатағым.
Ең сүйкімді,
Ең қымбат
Осы жер ғой Отаным!...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Менің атым – Абдурахман

  • 0
  • 0

Бұл – кітаптан алынған әз есімім,
Алла берген ниетпен несібім.
Бұл ұғымның тарауы бар сан тарау.
Мүмкін емес бәрін бірдей қайталау.

Толық

Мен ерке лақ едім

  • 0
  • 0

Мен ерке лақ едім,
Анадан бір-ақ едім.
Еркетай мінезіммен
Бөбекке ұнап едім.

Толық

Ақ лақ

  • 0
  • 0

Күні бойы, ақ лақ,
Мазаланба маңырап.
Сағындың ба енеңді,
Кешке келер ол енді.

Толық

Қарап көріңіз