Өлең, жыр, ақындар

Самайға сәуле түсіп күміс қырау

  • 30.07.2019
  • 0
  • 0
  • 1810
Самайға сәуле түсіп күміс қырау,
Жетпістің жотасында тұрыс мынау.
Қалдырып балалық пен шалалықты,
Көз салып өткен күнге, құрыстым-ау.
Уақыт өз дегенін тыңдатуда,
Ұршықша ғұмырымда зырлатуда.
Ендігі алаңсыздық алып соғар,
Болмайды бір минут та ұрлатуға.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тосқауыл

  • 0
  • 0

Аяз деген қақап тұр,
Аяқ-қолды матап тұр.
Бір амалын таппасаң,
Шынында да шатақ бұл.

Толық

Қарқара

  • 0
  • 0

Қарқара – бағы жанған жер,
Бабалар ізі қалған жер.
Қарсы кеп орыс патшаға,
Албандар атой салған жер.

Толық

Ізденіс

  • 0
  • 0

Жеңгейлер де бар ма деп жесір қалған,
Сыздықтатып сыр тартам не сырлардан.
Тұяғынан аттардың жата қалып,
Күй тыңдаймын келешек ғасырлардан.

Толық