Өлең, жыр, ақындар

Тышқандар

  • 10.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1301
«Сіңлім менің, сездің бе сен сұмдықты?!
Тышқанға айтты қасындағы бір Тышқан, –
Байқаймысың, кемемізден су шықты,
Тесілген-ау бір тұстан.
Аз-ақ қалды шаюға су тұмсықты.
(Аяғы сәл суланған, айтар болсақ шындықты)
Бір ғажабы – капитан
Ішіп алып, адасқан-ау ақылдан.
Матростар кілең жалқау шетінен,
Еш тәртіп жоқ, кеткен бәрі бетімен.
Көпке жаңа айқай салдым, қақсадым:
Кемеміздің батуы деп қас қағым:
Ешкім құлақ аспады,
Мен оларға жалған айтып тұрғандай;
Анық қой бұл, трюмға көз тастаса,
Кеме өмірі бір сағаттан аспас-ау:
Шынымен-ақ өлеміз бе бір жандай?
Кемеден тез секірсек – сол өтімді.
Жер де жақын секілді!»
Екі Тышқан көк мұхитқа секірді,
Батып кетті, не тынды?
Ал, кемеміз енді біраз шамада
Аман-есен келіп жетті жағаға.
* * *
Сұрақ туар мұндайда:
Капитан ше, матрос ше, су қайда?
Рас, аз су болғаны,
Тез тыйылған ол-дағы,
Қауесет-тін қалғаны.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қонақ күту

  • 0
  • 0

Кештете қонақ келді,
Топырлап мол-ақ келді.
Үй іші сасып қалды,
Бар-жоғын ашып салды.

Толық

Абылай хан

  • 0
  • 0

Сөз бастадым, а, Құдай,
Атсын әппақ таңым-ай.
Ерлерімді қолдай гөр,
Қысылғанда жаным-ай.

Толық

Мына заман

  • 0
  • 0

Мына заман – тамыр мен таныстікі,
Ауыс-түйіс, беріс пен алыстыкі.
Ер еңбегі еш болмас дегендері –
Тек әшейін сөз екен қалыстікі.

Толық

Қарап көріңіз